De Nederlandse Israëliër = Israëlische Nederlander
Door David Verveer
Ik weet niet precies hoeveel mensen onder de groep Nederlandse Israëliër of Israëlische Nederlander, en weet ik ook niet of beide benaming het zelfde zijn, of er verschillende nuances zijn.
Wij, die in de laatste honderd jaar uit Nederland zijn uitgeweken, hebben hier in Israël een organisatie, die heel geregeld bij een komsten hebben. Tot mijn spijt, waarschijnlijk om dat ik bijna geen contact had met ex Nederlanders in de eerste jaren dat ik in Israël woonde, heb ik, alhoewel lid van de Irgoen Olei Holland, bijna geen ex Hollandse kennissen.
Hier in Israël, waar bijna iedereen ergens in het buitenland vandaan komt, en als niet zelf, op zijn minst zijn ouders of grootouders, immigranten verenigingen zijn enorm populair. Niet dat de mensen niet honderd percent Israëli voelen, maar de heimwee naar de jeugd, hoe rot het ook was, schijnt ingeboren te zijn. En eigenlijk ben je je oorspronkelijke nationaliteit nooit kwijt, en ik bedoel niet of je een paspoort heb of niet, je accent, manier van uitspraak, je houding ten op zicht van hoe te gedragen, familie relaties, voedsel keus, enz. typeren het land van je afkomst.
Voor de Nederlander in Nederland ben ik een Israëliër, voor de Israëli hier in Israël ben ik een Hollander. Mijn dochters zijn kwaad op mij omdat ik ze nooit Hollands heb geleerd, en dit terwijl ik nog steeds moeilijkheden heb met Hebreeuws, daar ik niet het verschil hoor tussen de letter gimmel en de letter kuf, de eerste een zachte k en de tweede een harde, of de letters ayin en alef, waarvan het verschil in uitspraak mij steeds niet duidelijk is, en mijn vrouw niet begrijp wat mijn probleem is.
O ja, wij zijn een gemengd huwelijk, mijn vrouw´haar ouders kwamen uit Oekraïne, en via Danzig zijn ze naar Israël gekomen in de dertiger jaren, en spraken ze thuis Russisch met de grootmoeder, met gevolge dat mijn vrouw dus ook Russisch spreekt en goed Nederlands, Engels en Frans, maar dat is tamelijk normaal bij mensen van onze leeftijd hier in Israël. Mijn vrouw heeft Nederlands geleerd toen ik voor drie jaren terug naar Holland ging om Ecologie te studeren.
Maar om terug te komen op het onderwerp van Nederlandse Israëliërs, wij hebben moeilijkheden met onze loyaliteit voor ons vorige vaderland, wij zijn hier gekomen, niet uit financiële nood, en ons leven was niet in direct gevaar, en misschien hier meer met de gedurige oorlog en conflict tussen ons en de Arabieren. De reden dat we hier zijn gekomen was uit ideaal, en omdat we voelden dat wij als Joden niet thuis voelden in het humanistische Nederland, wij werden niet beschouwd als allochtonen, want men kon niet aan ons gezicht zien dat we Joden zijn, maar we werden niet meer als vol beschouwd.
Een bijzonder aspect is, dat ongeveer 10% van de Nederlandse Israëliërs zijn mensen van niet Joodse afkomst die hier kwamen op bezoek en bleven.
In de vijftiger jaren was Nederland enorm populair hier in Israël, en de vriendschap tussen de twee landen was prima, maar langzamerhand, de houding van Nederland ten opzichte van Israël is ver van positief, speciaal na dat Nederlandse regering functionarissen zich erg anti Israël hebben uit gelaten, of – en tegen ons hebben gestemd in de UN.
Als Nederlandse emigranten groep hier in Israël zijn wij veel minder aan het land van afkomst verbonden dan bijvoorbeeld, de Hollanders in Australië of Canada, spijtig maar waar, vooral nu dat elke dag er aanvallen op Israël zijn in de Nederlandse pers, onfair en zeker niet verdiend.
Thursday, August 6, 2009
Wednesday, August 5, 2009
De opinie rubriek van de Volkskrant
door David Verveer
Ten eerste wil ik zeggen dat ik niet incognito schrijf, maar onder mijn eigen naam, die ik op mijn6 de jaar terug heb gekregen, nadat ik terug kwam van het onderduiken in 1945.
Ik leef in Israël, een klein stadje Kfar Saba, en ben met pensioen, en heb nu tijd om te lezen, te schrijven van opinie columns, enz. op de internet.
En daar ik het Nederlands niet ben vergeten, en zelfs kan schrijven, met fouten, doe ik mee aan die opinie discussies die dagelijks worden gehouden op de Internet Volkskrant.
Daar op zijn minst elke dag drie rubrieken over Israël, de Joden en de Midden Oosten worden gediscuteerd, net als of Israël, Nederlands grootste vijand is, doe ik heftig mee aan een groepje van Israëliërs en ex/Israëliërs die ons verweren tegen de felle aanvallen van de Hollanders.
Ik begrijp deze obsessie over Israël niet, net als of het het enige land is waar nog problemen zijn, landen waar zelfs Nederlanders worden vermoord, duizenden doden vallen, bloedige en wrede terror kan de Nederlandse lezer heel weinig schelen, maar als men over de Palestijnen en Israël hebben worden ze wakker.
De meeste Nederlanders die mee doen in dit forum, schamen zich om herkend te worden en schrijven onder een pseudoniem, de Israëliërs daar in tegen, schrijven hun naam vol uit. Ik snap dat niet, waarom zijn die mensen bang om te bekennen dat ze op zijn minst, anti/Israël zijn, en misschien meer.
De argumenten die heen en weer gaan net als ping pong, worden herhaald, en maken geen enkele indruk op de andere kant. Het vreemde is dat bij deze argumenten men meningen van de hele wereld bij haalt, mensen die eens iets hebben geschreven over het Midden Oosten, worden nu als Oracle gebruikt, in zo/iets als, huh huh, zelfs Dr. Niemand Nooit heeft dit verklaart en zijn overgrootvader´s buurman was tijdens de Ottomaanse- Turkse bezetting tuinman van de zoon van de Nederlandse vertegenwoordiger in Bagdad, die Joods bloed had (ik weet niet waar). Nou die Dr. Nooit heeft geschreven dat Israël stout was en de Palestijnen halve heiligen. Ik overdrijf nu een beetje, maar ik wou graag laten zien het principe.
Worden zoals land roof, treiteren, bezetting, moord en doodslag worden naar ons hoofd geslingerd, maar als we aantonen, in verdediging, dat de feiten anders zijn, is het van de hand geschoven als zionistische propaganda. Het ergste vind ik toch organisaties van Joden (zo als het ander geluid) die om geaccepteerd te worden in de Nederlandse maatschappij heulen met de vijand.
Als de aanvallers gen stekende punten kunnen maken, gaan ze Israël beschuldigen van Nazi achtige acties, iets wat mij bijzonder kwaad maakt, maar daar meeste mensen die meedoen in de discussie lang na de oorlog geboren zijn, voelen ze niet de afgrijselijke vergelijking, vooral dat Nederland, desondanks dat Nederlanders mijn leven hebben gered, niet zo´n goede reputatie in de oorlog hadden.
Ik weet eigenlijk niet waarom ik mee doe in dit pingpongspel, het is een soort van tantaluskwelling kwelling, maar je raakt er snel aan verslaafd, net als roken, drinken enz.
Maar er zijn ook gewone normale mensen die mee doen aan beide zijden en in het midden, mensen die verstandige feiten op brengen en goede de dachtens uit spreken, Tot mijn spijt, weinig, maar hun deel nemen maakt het de moeite waard.
Ten eerste wil ik zeggen dat ik niet incognito schrijf, maar onder mijn eigen naam, die ik op mijn6 de jaar terug heb gekregen, nadat ik terug kwam van het onderduiken in 1945.
Ik leef in Israël, een klein stadje Kfar Saba, en ben met pensioen, en heb nu tijd om te lezen, te schrijven van opinie columns, enz. op de internet.
En daar ik het Nederlands niet ben vergeten, en zelfs kan schrijven, met fouten, doe ik mee aan die opinie discussies die dagelijks worden gehouden op de Internet Volkskrant.
Daar op zijn minst elke dag drie rubrieken over Israël, de Joden en de Midden Oosten worden gediscuteerd, net als of Israël, Nederlands grootste vijand is, doe ik heftig mee aan een groepje van Israëliërs en ex/Israëliërs die ons verweren tegen de felle aanvallen van de Hollanders.
Ik begrijp deze obsessie over Israël niet, net als of het het enige land is waar nog problemen zijn, landen waar zelfs Nederlanders worden vermoord, duizenden doden vallen, bloedige en wrede terror kan de Nederlandse lezer heel weinig schelen, maar als men over de Palestijnen en Israël hebben worden ze wakker.
De meeste Nederlanders die mee doen in dit forum, schamen zich om herkend te worden en schrijven onder een pseudoniem, de Israëliërs daar in tegen, schrijven hun naam vol uit. Ik snap dat niet, waarom zijn die mensen bang om te bekennen dat ze op zijn minst, anti/Israël zijn, en misschien meer.
De argumenten die heen en weer gaan net als ping pong, worden herhaald, en maken geen enkele indruk op de andere kant. Het vreemde is dat bij deze argumenten men meningen van de hele wereld bij haalt, mensen die eens iets hebben geschreven over het Midden Oosten, worden nu als Oracle gebruikt, in zo/iets als, huh huh, zelfs Dr. Niemand Nooit heeft dit verklaart en zijn overgrootvader´s buurman was tijdens de Ottomaanse- Turkse bezetting tuinman van de zoon van de Nederlandse vertegenwoordiger in Bagdad, die Joods bloed had (ik weet niet waar). Nou die Dr. Nooit heeft geschreven dat Israël stout was en de Palestijnen halve heiligen. Ik overdrijf nu een beetje, maar ik wou graag laten zien het principe.
Worden zoals land roof, treiteren, bezetting, moord en doodslag worden naar ons hoofd geslingerd, maar als we aantonen, in verdediging, dat de feiten anders zijn, is het van de hand geschoven als zionistische propaganda. Het ergste vind ik toch organisaties van Joden (zo als het ander geluid) die om geaccepteerd te worden in de Nederlandse maatschappij heulen met de vijand.
Als de aanvallers gen stekende punten kunnen maken, gaan ze Israël beschuldigen van Nazi achtige acties, iets wat mij bijzonder kwaad maakt, maar daar meeste mensen die meedoen in de discussie lang na de oorlog geboren zijn, voelen ze niet de afgrijselijke vergelijking, vooral dat Nederland, desondanks dat Nederlanders mijn leven hebben gered, niet zo´n goede reputatie in de oorlog hadden.
Ik weet eigenlijk niet waarom ik mee doe in dit pingpongspel, het is een soort van tantaluskwelling kwelling, maar je raakt er snel aan verslaafd, net als roken, drinken enz.
Maar er zijn ook gewone normale mensen die mee doen aan beide zijden en in het midden, mensen die verstandige feiten op brengen en goede de dachtens uit spreken, Tot mijn spijt, weinig, maar hun deel nemen maakt het de moeite waard.
Tuesday, July 28, 2009
The Status Quo
By David Verveer
I am proud to live in a democratic country, an island of humanistic freedom, in the middle of backward autocratic Islam regimes. Having said this, I have to admit that due to historic and semi-religious reasons, my country has laws which are unjust, and horrible cruel to people who for reasons which are illogical can not and do not want to live according medieval Talmudic rules.
Israel has not yet succeeded in separating religion from the state, because a coalition agreements made 60 years ago by our first Prime Minister David Ben Gurion and the religious political parties, a status quo on religious rulings stagnate justice and common sense in Israel ever since.
In Israel, the term refers to an informal agreement conducted in 1947 between the secular leadership of the Zionist movement in Palestine and leaders of the Orthodox Jews, which created a framework for the establishment of the laws in the country. This agreement lays out ground rules for the relationship between state and religion in four major issues: Shabbat, education, Kosher, and matrimonial law. It has been more or less maintained throughout the country's existence.
Especially the last, the matrimonial law does injustice to citizens with other or no-religious affiliations, in Israel a Christian can not marry with a Jew. Even though, if they marry abroad, the state recognizes the marriage, however, if the woman isn't Jewish, their children are not considered Jewish. Mixed marriages are frowned upon, and the non Jewish partner will meet problems from birth till death, he even will not be buried at the municipal cemetery.
But this status quo deals also with other rulings, in Israel, in places which did not have on Shabbat regular bus services, after 50 years still remain without public transport from nightfall Friday night until one hour after nightfall Saturday night.
There are some towns with public transport on Shabbat, for historical reasons or because they have a mixed Arab Jewish population.
In Jerusalem, the very orthodox group of Ashkenazi Jews (Nature Karta) rioted last week, as the Municipality opened on Shabbat a gratis parking plot, in order to cope with the congestion of vehicles serving the tourists visiting the old city and holy places.
They burned waste bins, broke traffic lights, fought with the police, all based on (in their opinion) a break in the status quo agreements.
Sale of non kosher food is prohibited inside the city perimeter, which caused the blossoming of malls on the outskirts of the towns, that are generally open on Shabbat, but this of course does not serve the poor, who do not posses private transport to reach the malls.
I am of course revering only to the Jewish municipalities, and the Arab towns are crowded on the Sabbath with Jews from the region, this of course, indirectly promotes the integration.
I don't expect that in the near future there will be any change in the status quo laws, as the religious parties are needed in order to get a majority government, medieval, unjust, but facts of life.
I am proud to live in a democratic country, an island of humanistic freedom, in the middle of backward autocratic Islam regimes. Having said this, I have to admit that due to historic and semi-religious reasons, my country has laws which are unjust, and horrible cruel to people who for reasons which are illogical can not and do not want to live according medieval Talmudic rules.
Israel has not yet succeeded in separating religion from the state, because a coalition agreements made 60 years ago by our first Prime Minister David Ben Gurion and the religious political parties, a status quo on religious rulings stagnate justice and common sense in Israel ever since.
In Israel, the term refers to an informal agreement conducted in 1947 between the secular leadership of the Zionist movement in Palestine and leaders of the Orthodox Jews, which created a framework for the establishment of the laws in the country. This agreement lays out ground rules for the relationship between state and religion in four major issues: Shabbat, education, Kosher, and matrimonial law. It has been more or less maintained throughout the country's existence.
Especially the last, the matrimonial law does injustice to citizens with other or no-religious affiliations, in Israel a Christian can not marry with a Jew. Even though, if they marry abroad, the state recognizes the marriage, however, if the woman isn't Jewish, their children are not considered Jewish. Mixed marriages are frowned upon, and the non Jewish partner will meet problems from birth till death, he even will not be buried at the municipal cemetery.
But this status quo deals also with other rulings, in Israel, in places which did not have on Shabbat regular bus services, after 50 years still remain without public transport from nightfall Friday night until one hour after nightfall Saturday night.
There are some towns with public transport on Shabbat, for historical reasons or because they have a mixed Arab Jewish population.
In Jerusalem, the very orthodox group of Ashkenazi Jews (Nature Karta) rioted last week, as the Municipality opened on Shabbat a gratis parking plot, in order to cope with the congestion of vehicles serving the tourists visiting the old city and holy places.
They burned waste bins, broke traffic lights, fought with the police, all based on (in their opinion) a break in the status quo agreements.
Sale of non kosher food is prohibited inside the city perimeter, which caused the blossoming of malls on the outskirts of the towns, that are generally open on Shabbat, but this of course does not serve the poor, who do not posses private transport to reach the malls.
I am of course revering only to the Jewish municipalities, and the Arab towns are crowded on the Sabbath with Jews from the region, this of course, indirectly promotes the integration.
I don't expect that in the near future there will be any change in the status quo laws, as the religious parties are needed in order to get a majority government, medieval, unjust, but facts of life.
At the Israeli Super market
By David Verveer
I am a little tired on defending Israel on the Internet, not only because I can not persuade anybody, who is already convinced that Israel is an apartheid state and are guilty of all imaginary racist crimes, but also because our daily life (and those of our neighbors) is relatively normal.
Take for example our Super market at the mall, when you shop there, you realize that stories written by passing through, one-day visitors, who are pre-determined to provide a pre- opinioned articles about the actual internal conditions between the local Arab and Jewish population groups. My town, Kfar Saba borders with several Arab town and villages on the north and south side, and in the East to the Green Line (the border between the Palestine Authority run Autonomy and future state of Palestine, with the Palestinian town of Jaljuliah.
The towns Kfar Saba and Jaljuliah are today separated by the famous Wall, and a main toll road that connects the southern and central part of Israel with the North. People living in Jaljuliah were in the past allowed to enter Israel, and many were employed in the building trade.
Since the second Intifada, and result of continues terrorist rates, the Separation Wall was erected, and today, only with permits such as medical emergencies and treatment, the Jaljulians are permitted to enter Israel.
But as mentioned before, I do not want to talk about politics, and I am not trying to defend the history or actions of the politicians and extremists.
Our supermarket, where from the outside you see the town Jaljuliah and the separation wall, 2 km further, is build on the eastern border of the town, however, only 15 km to the west, you find the Mediterranean coast, as this is the waist of Israel, named the Sharon region. Our town is in actual fact the business center for many, the Arab triangle of Arab towns and villages in the neighborhood, the settlers living in settlements on the other side of the Green line, and of course, the local population.
The town has approx. 90,000 inhabitants, but it serves a population of double this number of people, visiting, working and buying in Kfar Saba.
This heterogeneous population can be seen daily at the super-market, were you will see Palestinians in their traditional clothing, religious Jews, non too religious Arabs and Jews, with all skin colors, from very black (Jews from Ethiopia, Arabs who descent from Nubian parentage), to very blond Jews coming from all over the world.
Also the personnel of the super market belongs to different population groups, and can you find that the lady who operates the cash register, with a traditional Arab shawl covering her hair, next to a lady, who's Russian accent is very strong, and immigrated to Israel only a few years back.
In order to keep the clients happy, you can find numerous articles and typical dishes for all sectors, from Iraqi pitas, to Russian types of cheese and yogurts, special salads and pastries, typifying the variation in world taste, and now, with the summer holydays, small children of all colors and greed, run around, trying to persuade their mothers to buy sweets and cokes and ice-cream. And after coming home, having spent two hours of shopping in this population rainbow, I read the comments and attacks on Israel in the media, and wonder, what in heavens name, they are talking about Israeli racists, as more integration is simply impossible.
I am a little tired on defending Israel on the Internet, not only because I can not persuade anybody, who is already convinced that Israel is an apartheid state and are guilty of all imaginary racist crimes, but also because our daily life (and those of our neighbors) is relatively normal.
Take for example our Super market at the mall, when you shop there, you realize that stories written by passing through, one-day visitors, who are pre-determined to provide a pre- opinioned articles about the actual internal conditions between the local Arab and Jewish population groups. My town, Kfar Saba borders with several Arab town and villages on the north and south side, and in the East to the Green Line (the border between the Palestine Authority run Autonomy and future state of Palestine, with the Palestinian town of Jaljuliah.
The towns Kfar Saba and Jaljuliah are today separated by the famous Wall, and a main toll road that connects the southern and central part of Israel with the North. People living in Jaljuliah were in the past allowed to enter Israel, and many were employed in the building trade.
Since the second Intifada, and result of continues terrorist rates, the Separation Wall was erected, and today, only with permits such as medical emergencies and treatment, the Jaljulians are permitted to enter Israel.
But as mentioned before, I do not want to talk about politics, and I am not trying to defend the history or actions of the politicians and extremists.
Our supermarket, where from the outside you see the town Jaljuliah and the separation wall, 2 km further, is build on the eastern border of the town, however, only 15 km to the west, you find the Mediterranean coast, as this is the waist of Israel, named the Sharon region. Our town is in actual fact the business center for many, the Arab triangle of Arab towns and villages in the neighborhood, the settlers living in settlements on the other side of the Green line, and of course, the local population.
The town has approx. 90,000 inhabitants, but it serves a population of double this number of people, visiting, working and buying in Kfar Saba.
This heterogeneous population can be seen daily at the super-market, were you will see Palestinians in their traditional clothing, religious Jews, non too religious Arabs and Jews, with all skin colors, from very black (Jews from Ethiopia, Arabs who descent from Nubian parentage), to very blond Jews coming from all over the world.
Also the personnel of the super market belongs to different population groups, and can you find that the lady who operates the cash register, with a traditional Arab shawl covering her hair, next to a lady, who's Russian accent is very strong, and immigrated to Israel only a few years back.
In order to keep the clients happy, you can find numerous articles and typical dishes for all sectors, from Iraqi pitas, to Russian types of cheese and yogurts, special salads and pastries, typifying the variation in world taste, and now, with the summer holydays, small children of all colors and greed, run around, trying to persuade their mothers to buy sweets and cokes and ice-cream. And after coming home, having spent two hours of shopping in this population rainbow, I read the comments and attacks on Israel in the media, and wonder, what in heavens name, they are talking about Israeli racists, as more integration is simply impossible.
Sunday, July 26, 2009
Het gebrek aan evenredigheid in de kritiek op israel
Door David Verveer
Waarschijnlijk zullen jullie zeggen: Daar is hij weer, nog eens probeert hij de misdaden van Israël goed te praten, maar dat is onjuist, ik en veel van mijn lands genoten proberen zoveel als mogelijk en als eenvoudig mogelijk de moeilijke situatie van ons bestaan uit te leggen.
Anti-Israël en Anti Joods hoeven deze post niet te lezen, want aan hun is een logische redenering zo wie zo, verloren, en het accepteren van het bestaan van Israël niet aanvaardbaar.
Zij die zeggen dat we zonder meer de zogenaamde vluchtelingen terug moeten nemen, of dat we bombardementen op Israëlische steden, zelfmoord terror en andere Palestijnse wandaden moeten toestaan, zijn natuurlijk van overtuiging dat wij, Israël, geen recht hebben voor bestaan, zij zullen zeggen dat geheel of gedeeltelijk Israël alle landen heeft geroofd van die arme lieve Arabiertjes.
Tegen deze redenering kunnen we natuurlijk niet argumenteren, want dat heeft geen zin, die mensen zijn absoluut blind, en willen niet onze waarheid horen.
Maar voor de normale man, die elke keer over Israël en hun misdaden hoort, en leest over de onmenselijke Israëlische soldaten, die elke morgen voor ontbijt een paar Palestijnen uitmoorden wil ik proberen om nogmaals op een redelijke manier, onze kant van het conflict te laten zien.
Ten eerste, Israël is in 1948 uitgeroepen en vecht sinds die tijd hun onafhankelijk oorlog, op en aan met een of meerdere Arabische buurlanden en terroristen. Israël is een democratie, waarbij we met coalitie regeringen, het land regeren. Er is geen een werkelijk grote partij, en op het ogenblik hebben we een centraal rechtse coalitie, die de centraal linkse coalitie van verleden jaar heeft verplaatst.
De Israëlische staat heeft ongeveer 75% Joden (van vele verschillende groeperingen) en 25% Arabieren, Christenen, Druzen en Bedoeïen. Alle legale inwoners hebben de zelfde rechten, en Integratie van de verschillende bevolking groepen is vergelijking van sommige Westerse landen, veel beter, maar natuurlijk niet volmaakt.
Israël is omringt met Arabische landen, namelijk Egypte, Jordanië en Libanon, de Palestijnse gebieden liggen tussen Jordanië en Israël, en de Gaza enclave, een stripje woestijn, waar de Egypte de vluchtelingen in kampen hebben gesloten, en die daar de laatste 60 jaar leven en broeden. In al de boven genoemde landen zijn Palestijnse vluchteling kampen, die gevoed worden door de UN (UNWRA).
De Palestijnen, en hun nazaten hebben geen rechten en worden door de Arabische leiders als zweep gebruikt tegen Israël.
Tot nu toe heeft Israël alle oorlogen gewonnen, en kunnen we het ons niet veroorloven om te verliezen, want dat betekend het eind van de staat en ons leven. De Palestijnse vluchtelingen hebben het moeilijk, maar niet door Israël, maar omdat ze dus niet op gevangen worden door de landen in waar ze wonen.
Gaza heeft 3 grens overgangen met Israël en een met Egypte. Israël boycot Gaza, om de gekidnapte Israëli soldaat terug te krijgen, maar laat humanistische hulp konvooien door, daar in tegen Egypte heeft zijn grens gesloten met Gaza, en laat alleen geselecteerde mensen door. Gaza is over genomen door Hamas, een terror organisatie die Israël niet herkend en in hun manifest heeft geschreven dat de Joden in de zee moeten worden gedreven.
Na 8 jaren van bombardement uit Chaza op Israëli stadjes en dorpen, heeft Israël dit jaar een militaire actie gevoerd tegen de Hamas waarbij een paar duizend Gazans zijn omgekomen en 10 Israëliërs.
Veel valse onjuiste verhalen zijn in omloop over die oorlog, meestal onjuist en niet bewezen, zelfs als de UN er achter staat, soms is het fout gegaan, en zijn onschuldige mensen gesneuveld, maar men moet niet vergeten dat in een over bevolkte gebied, het heel moeilijk is om een bloedeloze oorlog te voeren, tegen terroristen, zonder slachtoffers.
Natuurlijk heeft Israël het modernste oorlog gereedschap gebruikt, dat voor een persoon niet betrokken en niet in dezelfde situatie, overdreven er uit ziet, maar zoals in medische operaties, men gebruikt het beste, om volledig succes te hebben, zelfs als het unfair klinkt, voorbij zijn de dagen dat van beide zijden katapulten worden gebruikt.
Nogmaals, oorlog is geen geintje, als je moet vechten moet je ook winnen.
Israël heeft geen nederzettingen in Gaza, en heeft geen verplichtingen om het Terrorist stukje land te bedruipen, maar wereld druk op Israël en druk van Israëliërs zelf, maakt het mogelijk om de humanistische konvooien, elektriciteit en water te leveren.
In het verleden, meeste Gazaans werkte in Israël of voor Israëlische bedrijven, na de Hamas de macht overnam, mogen ze Israel niet binnen (behalve voor medische noodzaken).
De Palestijnse gebieden is een soort van autonomie, bestuurd door de Fatah die door Yasser Arafat is opgericht. De Palestijnen hebben twee terroristen oorlogen (Intifada) tegen Israël gevoerd, maar nu zijn hard bezig met te proberen zelfstandigheid te krijgen, maar daar zullen we later over spreken.
In de Palestijnse gebieden (een stukje land dat nooit zelfstandig is geweest en werd bezet door Jordanië, Turkije en Ottomanen, Romeinen Grieken en Perzen, is bevolkt door Arabische Palestijnen die ongeveer dezelfde DNA als de joden hebben, en waarschijnlijk van de 10 Joodse stammen afstammen en bekeerd zin door de Islam, (en een klein deel Christenen), en natuurlijk hebben we de eerder genoemde vluchteling kampen.
Behalve deze inwoners hebben we ook de Joodse nederzettingen, (mensen die zeggen dat ze historische rechten hebben op het land en nederzettingen hebben gebouwd op heuvels.
Deze nederzettingen zijn politiek niet accepteer-baar bij de UN (en ook niet bij meeste Israëliërs) alhoewel ze meestal zijn gebouwd op plekken waar geen Palestijnen woonden.
Het is niet een kwestie van land-roof, maar een kwestie van troeven en argumenten. Zoals er in Israël veel Arabieren wonen, zou het logisch zijn dat Joden in het Palestijnse gebied wonen, maar als ik eerder heb geschreven, we hebben hier niets aan logisch denken.
Een ander probleem is Jeruzalem, en ook hier vele opinies en een knoop die heel moeilijk is om open te maken. In 1948 heeft Israël de oude stad niet kunnen heroveren en bleef het in Jordaanse handen. In 1967 heeft Israël Jeruzalem en de west-bank heroverd. Israël heeft Jeruzalem als hoofdstad uit geroepen, wat niet geaccepteerd wordt door de UN en meeste landen. De stad heeft de omgeving van Arabische dorpen van over de grens van 1967 aan Jeruzalem toe gevoegd.
De inwoners van de Arabische dorpen hebben sociale rechten in Israël, welke ze vol op benutten (AOW en ziekenfonds).
De Palestijnen willen deze Arabische dorpen en het oude stadsdeel van Jeruzalem terug hebben, en dat hun hoofdstad maken.
In het oude stads-deel zijn de heilige plaatsen voor Christenen, Arabieren en Joden, en niemand wil deze opgeven. Er zijn vele oplossingen in de lucht, maar zal dit waarschijnlijk nooit volledig opgelost worden. Een idee om de heilige plekken internationaal gebied te maken zo iets als het Vaticaan, is aanvaardbaar bij meeste Israëlisch maar niet bij de Palestijnen.
Een ander probleem is Hebron, waar vroeger (voor de oorlogen) Joden woonden, en nu her bevolkt is door een groep van fanatieke Joden, die niet willen horen om Hebron op te geven omdat daar de graven van onze voorvaders Abraham, Jacob en Izaäk zijn, die het graf hadden gekocht. He is natuurlijk zin loos om die fanatieken uit te duiden dat deze voor vaders ook de voorvaders van de Palestijnen zijn, maar al dit is een deel van ons kruitvat.
Veel Palestijnen werken in Israël, (illegaal en legaal). De laatste jaren, na de dood van Arafat is de economische toestand met de Palestijnen aanmerkelijk verbeterd, ook is er minder terror.
De Golan hoogte (gebergte in het noorden van het land, veroverd van Syrië) is een politieke kaart, die opgelost moet worden in vrede onderhandelingen tussen Israël en Syrië.
De Libanees grens is de internationale grens, behalve een klein stukje grond dat door Libanon word op geijsd maar oorspronkelijk tot Syrië behoord (Shaba farms). Israël wil het terug geven aan Syrië, daar de inwoners dat eisen.
We hebben geen grens met Irak en Iran, maar Iranees anti Israël nucleair programma is een bedreiging voor Israël en de Westerse wereld.
Nog een paar zinnen: wij, de Israëliërs haten de Arabieren niet, wij zijn opgericht door Joodse vluchtelingen van uit de gehele wereld, merendeel na de Holocaust. Wij hebben weinig alternatieven dan ons zelf te verdedigen tegen de vijand die ons wil uitroeien, desondanks dat het land, het heilige land word genoemd, niemand van ons, wij niet en de vijand niet, zijn heilig (maar misschien schijnheilig).
Ik zeg het weer, kritiek op Israël is goed en opbouwend, maar kritiek gebaseerd op onjuiste verhalen en rumoer is niet eerlijk, zoals verhalen over moord in Jenin en Gaza, Ik hoop dat ik de situatie (of het voornaamste) heb uit gelegd, ik heb nergens jullie verwezen naar argumenten van andere mensen, maar U kunt alles zelf opzoeken op de Internet, en nu, als iemand iets over het Midden Oosten schrijft, probeer ook de andere kant te begrijpen.
Waarschijnlijk zullen jullie zeggen: Daar is hij weer, nog eens probeert hij de misdaden van Israël goed te praten, maar dat is onjuist, ik en veel van mijn lands genoten proberen zoveel als mogelijk en als eenvoudig mogelijk de moeilijke situatie van ons bestaan uit te leggen.
Anti-Israël en Anti Joods hoeven deze post niet te lezen, want aan hun is een logische redenering zo wie zo, verloren, en het accepteren van het bestaan van Israël niet aanvaardbaar.
Zij die zeggen dat we zonder meer de zogenaamde vluchtelingen terug moeten nemen, of dat we bombardementen op Israëlische steden, zelfmoord terror en andere Palestijnse wandaden moeten toestaan, zijn natuurlijk van overtuiging dat wij, Israël, geen recht hebben voor bestaan, zij zullen zeggen dat geheel of gedeeltelijk Israël alle landen heeft geroofd van die arme lieve Arabiertjes.
Tegen deze redenering kunnen we natuurlijk niet argumenteren, want dat heeft geen zin, die mensen zijn absoluut blind, en willen niet onze waarheid horen.
Maar voor de normale man, die elke keer over Israël en hun misdaden hoort, en leest over de onmenselijke Israëlische soldaten, die elke morgen voor ontbijt een paar Palestijnen uitmoorden wil ik proberen om nogmaals op een redelijke manier, onze kant van het conflict te laten zien.
Ten eerste, Israël is in 1948 uitgeroepen en vecht sinds die tijd hun onafhankelijk oorlog, op en aan met een of meerdere Arabische buurlanden en terroristen. Israël is een democratie, waarbij we met coalitie regeringen, het land regeren. Er is geen een werkelijk grote partij, en op het ogenblik hebben we een centraal rechtse coalitie, die de centraal linkse coalitie van verleden jaar heeft verplaatst.
De Israëlische staat heeft ongeveer 75% Joden (van vele verschillende groeperingen) en 25% Arabieren, Christenen, Druzen en Bedoeïen. Alle legale inwoners hebben de zelfde rechten, en Integratie van de verschillende bevolking groepen is vergelijking van sommige Westerse landen, veel beter, maar natuurlijk niet volmaakt.
Israël is omringt met Arabische landen, namelijk Egypte, Jordanië en Libanon, de Palestijnse gebieden liggen tussen Jordanië en Israël, en de Gaza enclave, een stripje woestijn, waar de Egypte de vluchtelingen in kampen hebben gesloten, en die daar de laatste 60 jaar leven en broeden. In al de boven genoemde landen zijn Palestijnse vluchteling kampen, die gevoed worden door de UN (UNWRA).
De Palestijnen, en hun nazaten hebben geen rechten en worden door de Arabische leiders als zweep gebruikt tegen Israël.
Tot nu toe heeft Israël alle oorlogen gewonnen, en kunnen we het ons niet veroorloven om te verliezen, want dat betekend het eind van de staat en ons leven. De Palestijnse vluchtelingen hebben het moeilijk, maar niet door Israël, maar omdat ze dus niet op gevangen worden door de landen in waar ze wonen.
Gaza heeft 3 grens overgangen met Israël en een met Egypte. Israël boycot Gaza, om de gekidnapte Israëli soldaat terug te krijgen, maar laat humanistische hulp konvooien door, daar in tegen Egypte heeft zijn grens gesloten met Gaza, en laat alleen geselecteerde mensen door. Gaza is over genomen door Hamas, een terror organisatie die Israël niet herkend en in hun manifest heeft geschreven dat de Joden in de zee moeten worden gedreven.
Na 8 jaren van bombardement uit Chaza op Israëli stadjes en dorpen, heeft Israël dit jaar een militaire actie gevoerd tegen de Hamas waarbij een paar duizend Gazans zijn omgekomen en 10 Israëliërs.
Veel valse onjuiste verhalen zijn in omloop over die oorlog, meestal onjuist en niet bewezen, zelfs als de UN er achter staat, soms is het fout gegaan, en zijn onschuldige mensen gesneuveld, maar men moet niet vergeten dat in een over bevolkte gebied, het heel moeilijk is om een bloedeloze oorlog te voeren, tegen terroristen, zonder slachtoffers.
Natuurlijk heeft Israël het modernste oorlog gereedschap gebruikt, dat voor een persoon niet betrokken en niet in dezelfde situatie, overdreven er uit ziet, maar zoals in medische operaties, men gebruikt het beste, om volledig succes te hebben, zelfs als het unfair klinkt, voorbij zijn de dagen dat van beide zijden katapulten worden gebruikt.
Nogmaals, oorlog is geen geintje, als je moet vechten moet je ook winnen.
Israël heeft geen nederzettingen in Gaza, en heeft geen verplichtingen om het Terrorist stukje land te bedruipen, maar wereld druk op Israël en druk van Israëliërs zelf, maakt het mogelijk om de humanistische konvooien, elektriciteit en water te leveren.
In het verleden, meeste Gazaans werkte in Israël of voor Israëlische bedrijven, na de Hamas de macht overnam, mogen ze Israel niet binnen (behalve voor medische noodzaken).
De Palestijnse gebieden is een soort van autonomie, bestuurd door de Fatah die door Yasser Arafat is opgericht. De Palestijnen hebben twee terroristen oorlogen (Intifada) tegen Israël gevoerd, maar nu zijn hard bezig met te proberen zelfstandigheid te krijgen, maar daar zullen we later over spreken.
In de Palestijnse gebieden (een stukje land dat nooit zelfstandig is geweest en werd bezet door Jordanië, Turkije en Ottomanen, Romeinen Grieken en Perzen, is bevolkt door Arabische Palestijnen die ongeveer dezelfde DNA als de joden hebben, en waarschijnlijk van de 10 Joodse stammen afstammen en bekeerd zin door de Islam, (en een klein deel Christenen), en natuurlijk hebben we de eerder genoemde vluchteling kampen.
Behalve deze inwoners hebben we ook de Joodse nederzettingen, (mensen die zeggen dat ze historische rechten hebben op het land en nederzettingen hebben gebouwd op heuvels.
Deze nederzettingen zijn politiek niet accepteer-baar bij de UN (en ook niet bij meeste Israëliërs) alhoewel ze meestal zijn gebouwd op plekken waar geen Palestijnen woonden.
Het is niet een kwestie van land-roof, maar een kwestie van troeven en argumenten. Zoals er in Israël veel Arabieren wonen, zou het logisch zijn dat Joden in het Palestijnse gebied wonen, maar als ik eerder heb geschreven, we hebben hier niets aan logisch denken.
Een ander probleem is Jeruzalem, en ook hier vele opinies en een knoop die heel moeilijk is om open te maken. In 1948 heeft Israël de oude stad niet kunnen heroveren en bleef het in Jordaanse handen. In 1967 heeft Israël Jeruzalem en de west-bank heroverd. Israël heeft Jeruzalem als hoofdstad uit geroepen, wat niet geaccepteerd wordt door de UN en meeste landen. De stad heeft de omgeving van Arabische dorpen van over de grens van 1967 aan Jeruzalem toe gevoegd.
De inwoners van de Arabische dorpen hebben sociale rechten in Israël, welke ze vol op benutten (AOW en ziekenfonds).
De Palestijnen willen deze Arabische dorpen en het oude stadsdeel van Jeruzalem terug hebben, en dat hun hoofdstad maken.
In het oude stads-deel zijn de heilige plaatsen voor Christenen, Arabieren en Joden, en niemand wil deze opgeven. Er zijn vele oplossingen in de lucht, maar zal dit waarschijnlijk nooit volledig opgelost worden. Een idee om de heilige plekken internationaal gebied te maken zo iets als het Vaticaan, is aanvaardbaar bij meeste Israëlisch maar niet bij de Palestijnen.
Een ander probleem is Hebron, waar vroeger (voor de oorlogen) Joden woonden, en nu her bevolkt is door een groep van fanatieke Joden, die niet willen horen om Hebron op te geven omdat daar de graven van onze voorvaders Abraham, Jacob en Izaäk zijn, die het graf hadden gekocht. He is natuurlijk zin loos om die fanatieken uit te duiden dat deze voor vaders ook de voorvaders van de Palestijnen zijn, maar al dit is een deel van ons kruitvat.
Veel Palestijnen werken in Israël, (illegaal en legaal). De laatste jaren, na de dood van Arafat is de economische toestand met de Palestijnen aanmerkelijk verbeterd, ook is er minder terror.
De Golan hoogte (gebergte in het noorden van het land, veroverd van Syrië) is een politieke kaart, die opgelost moet worden in vrede onderhandelingen tussen Israël en Syrië.
De Libanees grens is de internationale grens, behalve een klein stukje grond dat door Libanon word op geijsd maar oorspronkelijk tot Syrië behoord (Shaba farms). Israël wil het terug geven aan Syrië, daar de inwoners dat eisen.
We hebben geen grens met Irak en Iran, maar Iranees anti Israël nucleair programma is een bedreiging voor Israël en de Westerse wereld.
Nog een paar zinnen: wij, de Israëliërs haten de Arabieren niet, wij zijn opgericht door Joodse vluchtelingen van uit de gehele wereld, merendeel na de Holocaust. Wij hebben weinig alternatieven dan ons zelf te verdedigen tegen de vijand die ons wil uitroeien, desondanks dat het land, het heilige land word genoemd, niemand van ons, wij niet en de vijand niet, zijn heilig (maar misschien schijnheilig).
Ik zeg het weer, kritiek op Israël is goed en opbouwend, maar kritiek gebaseerd op onjuiste verhalen en rumoer is niet eerlijk, zoals verhalen over moord in Jenin en Gaza, Ik hoop dat ik de situatie (of het voornaamste) heb uit gelegd, ik heb nergens jullie verwezen naar argumenten van andere mensen, maar U kunt alles zelf opzoeken op de Internet, en nu, als iemand iets over het Midden Oosten schrijft, probeer ook de andere kant te begrijpen.
Saturday, July 25, 2009
The morning, I woke up and did not find Israel mentioned on the Internet
By David Verveer
I realize that I have paranoid reactions in my quest to search every morning the world internet media on anti Israeli articles, comments or travel stories, in which the author reports his impressions of the terrible plight of the Palestinians and Arabs by the cruel hands of the Israeli oppressor.
It seems that I need such an emotion in order to get me sufficiently angry to reply with counter attacks in the form of reactions or sometimes called talkbacks.
You must understand that I as retired person turned the defense of the nation as my holy duty, due to the fact that at my age, they do not need me at the border with a rifle, I am unsuitable for the civil guard, but by defending my country on the internet, I have the pleasant feeling that indeed, I am doing something for the nation.
Especially, as I read, write (with mistakes) and speak several European languages, I find plenty of sources to annoy me, coming from the USA, UK, The Netherlands and Belgium, from people who throw phrases and unreal historical evidence in the air, and if I (and many of my country men) would not have reacted and explained the truth (in our point of view at least), half truths, lies and fabricated stories, are repeated by two or three people, and suddenly turn into historical facts, because where there is smoke, there is fire. But believe me; this expression is wrong, as nobody can differentiate between smoke and water vapor, by sight only.
I always wonder why these attacks are one-sided, choosing sides for the Palestinians, while everybody realizes that they use terror to gain their goal in destroying Israel, while Israel with all its faults, is a democratic country. I suppose there are two main reasons for this, the first, because the European pity for the underdog (especially far away, and not in your own backyard), and secondly, the Islamic immigration to the Western world, which create two main streams of feelings, anti and pro Islam, why, I am not sure, for that one should talk to professional people, I only report what I see and feel.
It could be that these feelings are caused by the anti-immigration movements on the far right, which you can find in nearly all Western countries, who are stirring up the anti-foreigners feeling of the less educated middle and lower classes, and as counter reaction on these anti-immigration movements, the idealistic left, who despites racism, but does not realize that they are being used by the Islam propaganda.
But coming back to the Israel – Palestinian conflict, is nowhere related and does not have any connections to the Islam invasion to the West, but is used as available scapegoat, to simplify the causes for both sides of the Islam and Christian/Jewish conflict. Israel is fighting its war of Independence (for the last 61 years), made and makes many mistakes, like any other nation and government, but certainly does not practice land-theft, murder and war crimes, of which it is daily accused by the media.
The Israeli integration of its minorities, sects and religions is not something artificially created by law, but a natural mixture of the different groups of people, Jews, Arabs, Druze and Bedouin, which are undivided in religious, orthodox, Islam and Christians, right and left, extremists, nationalists, etc.
For example in the Meir hospital in Kfar Saba, like all medical services in the country, both the medical staff and the patients are Arabs and Jews, totally integrated, but this is not mentioned in the press, mentioned are fictional massacres in Jenin, or fabricated stories on cruelties in the Gaza and Lebanon war, which as mentioned before, became historic facts on the merit of unfounded rumors.
Of course, my writing won't convince anyone, there is always somebody who quotes or miss-quotes a lecture or article written by XY, who is either an Anti-Israel Jew, or works for impartial organizations like the Red Cross, UN and WHO, which realize who are buttering their bread.
But do you imagine my surprise the other day, reading the newspapers thoroughly, Israel or Palestinians were not mentioned, stories about who killed Michael Jackson, Obama on Iraq, the scandals about the Prime Minister of Italy, bank crashes in the USA, temperatures rising and deniers who tell us that the temperatures are going down, North Korea trying out new weapons, Iran killing their own people, this film star appeared in the nude, that one committed suicide, all juice information, but did they forget us, and we not anymore the center of the world? What did we do, that they lost interest. Desperately I started opening opinion discussions, who generally after the first twenty comments dealing with the subject at hand, irrelevant if we talk about health, Islands national shortage in funds, turns automatically to the Israel-Palestine conflict, the behavior of the Jews / Israelis (most people do not realize the difference between the two), but at no reveal, even the riots of the extremists in Jerusalem, in order to free a mother from house arrest, as she starved her three year old son, real interesting stuff, but nobody cares. Then I realized what keeps me running, why I spend hours behind the computer, this gives me the will to live, that way I hopefully fight problems such as Parkinson and Alzheimer, in short, I enjoy fighting for the good cause.
When I recognized my hobby, suddenly I saw that anti Israel propaganda reappeared on the web, stupid accusations, ridiculous fiction, and all those hypocritical stories which daily bloat cyber space, got my adrenaline running again.
I finish this one sided, but emotional post by thanking all those Anti-Israel haters, the anti-Semitists, the Don Donquichotes which fight windmills, and those other idiots who write nonsense, without having any knowledge about the conflict, the region or the problems at hand, who never move from their chair in front of the PC, in short my lifesavers. Have a wonderful day, and don't hesitate to make a fool of yourself.
I realize that I have paranoid reactions in my quest to search every morning the world internet media on anti Israeli articles, comments or travel stories, in which the author reports his impressions of the terrible plight of the Palestinians and Arabs by the cruel hands of the Israeli oppressor.
It seems that I need such an emotion in order to get me sufficiently angry to reply with counter attacks in the form of reactions or sometimes called talkbacks.
You must understand that I as retired person turned the defense of the nation as my holy duty, due to the fact that at my age, they do not need me at the border with a rifle, I am unsuitable for the civil guard, but by defending my country on the internet, I have the pleasant feeling that indeed, I am doing something for the nation.
Especially, as I read, write (with mistakes) and speak several European languages, I find plenty of sources to annoy me, coming from the USA, UK, The Netherlands and Belgium, from people who throw phrases and unreal historical evidence in the air, and if I (and many of my country men) would not have reacted and explained the truth (in our point of view at least), half truths, lies and fabricated stories, are repeated by two or three people, and suddenly turn into historical facts, because where there is smoke, there is fire. But believe me; this expression is wrong, as nobody can differentiate between smoke and water vapor, by sight only.
I always wonder why these attacks are one-sided, choosing sides for the Palestinians, while everybody realizes that they use terror to gain their goal in destroying Israel, while Israel with all its faults, is a democratic country. I suppose there are two main reasons for this, the first, because the European pity for the underdog (especially far away, and not in your own backyard), and secondly, the Islamic immigration to the Western world, which create two main streams of feelings, anti and pro Islam, why, I am not sure, for that one should talk to professional people, I only report what I see and feel.
It could be that these feelings are caused by the anti-immigration movements on the far right, which you can find in nearly all Western countries, who are stirring up the anti-foreigners feeling of the less educated middle and lower classes, and as counter reaction on these anti-immigration movements, the idealistic left, who despites racism, but does not realize that they are being used by the Islam propaganda.
But coming back to the Israel – Palestinian conflict, is nowhere related and does not have any connections to the Islam invasion to the West, but is used as available scapegoat, to simplify the causes for both sides of the Islam and Christian/Jewish conflict. Israel is fighting its war of Independence (for the last 61 years), made and makes many mistakes, like any other nation and government, but certainly does not practice land-theft, murder and war crimes, of which it is daily accused by the media.
The Israeli integration of its minorities, sects and religions is not something artificially created by law, but a natural mixture of the different groups of people, Jews, Arabs, Druze and Bedouin, which are undivided in religious, orthodox, Islam and Christians, right and left, extremists, nationalists, etc.
For example in the Meir hospital in Kfar Saba, like all medical services in the country, both the medical staff and the patients are Arabs and Jews, totally integrated, but this is not mentioned in the press, mentioned are fictional massacres in Jenin, or fabricated stories on cruelties in the Gaza and Lebanon war, which as mentioned before, became historic facts on the merit of unfounded rumors.
Of course, my writing won't convince anyone, there is always somebody who quotes or miss-quotes a lecture or article written by XY, who is either an Anti-Israel Jew, or works for impartial organizations like the Red Cross, UN and WHO, which realize who are buttering their bread.
But do you imagine my surprise the other day, reading the newspapers thoroughly, Israel or Palestinians were not mentioned, stories about who killed Michael Jackson, Obama on Iraq, the scandals about the Prime Minister of Italy, bank crashes in the USA, temperatures rising and deniers who tell us that the temperatures are going down, North Korea trying out new weapons, Iran killing their own people, this film star appeared in the nude, that one committed suicide, all juice information, but did they forget us, and we not anymore the center of the world? What did we do, that they lost interest. Desperately I started opening opinion discussions, who generally after the first twenty comments dealing with the subject at hand, irrelevant if we talk about health, Islands national shortage in funds, turns automatically to the Israel-Palestine conflict, the behavior of the Jews / Israelis (most people do not realize the difference between the two), but at no reveal, even the riots of the extremists in Jerusalem, in order to free a mother from house arrest, as she starved her three year old son, real interesting stuff, but nobody cares. Then I realized what keeps me running, why I spend hours behind the computer, this gives me the will to live, that way I hopefully fight problems such as Parkinson and Alzheimer, in short, I enjoy fighting for the good cause.
When I recognized my hobby, suddenly I saw that anti Israel propaganda reappeared on the web, stupid accusations, ridiculous fiction, and all those hypocritical stories which daily bloat cyber space, got my adrenaline running again.
I finish this one sided, but emotional post by thanking all those Anti-Israel haters, the anti-Semitists, the Don Donquichotes which fight windmills, and those other idiots who write nonsense, without having any knowledge about the conflict, the region or the problems at hand, who never move from their chair in front of the PC, in short my lifesavers. Have a wonderful day, and don't hesitate to make a fool of yourself.
Monday, July 20, 2009
Who are actually the Israelis?
The Israeli
In my last post, I tried to analyse what causes the increasingly anti-Israeli opinions in the Western media, in the reactions on the post, the writers repeatedly spoke about the Israeli, like it was one homogenous type of people, but that is far from truth. David Ben Gurion, Israel's first prime minister once told a visitor that in a gathering of 3 Israelis you have at least 5 political opinions, and indeed, the Israelis are divided by different approaches to religion, or other religion, by country of origin (of their forefathers), Ashkenazim or Sephardi or mixtures of both, minorities, tribes and sects, right, left, revisionists, far left, and all these groups, and most likely I forgot to mention many, are again under divided in splinter groups, which argue with each other, and are /or not represented in the Israeli Parliament (the Knesset). In small political parties which are either in a coalition or in the opposition.
But don't make a mistake, there are issues on which we have a majority consensus, which enables the Democratic Government to reign, generally it never finishes its full term, and is dissolved after average 3years of the 4 years term, with calling for new elections, which brings in new splinter parties that eventually torpedo the government after some years, and there we go again.
Abroad, you here about extremists such as Liebermann, Israel's current foreign minister, whose party has 5 of the 120 seats in the Knesset. He was born in Moldavia, but after immigrating to Israel, became a student leader, and continued to meddle in politics after graduation, he joined the Likud party, became its political headman during Netanyahu's first government, but his political opinion was too extreme for the middle right Likud party, thus he left and next elections he headed a Russian immigrants ultra extreme party, who is now part of the coalition government (second term).
Lieberman is a settler, but wants to exchange land with the Palestinians, in order to get rid of part of the Israeli Palestinian towns and villages of the Arab triangle, north of Kfar Saba. Those Israeli Arabs, who are represented in the Knesset, do not want to be Palestinians, but are happy with being irrational opposition to the government. One of their leaders is Doctor (Med) Ahmed Tibi, an outspoken Israeli Arab, who was the political adviser of the late Yasir Arafat. You think this is complicated, you have not heard anything yet. The Arab parties who have 11 representatives in the Knesset are a peculiar entity in the picture, they demand more equality for the Arabs, call themselves Palestinians, but try to get them to cross permanently the green line to the P.A., they won't accept it, as their living conditions are much higher than the Arabs and Palestinians living in the region.
The Israeli Muslims do not serve in the army (the historical reason for that was that they would not fight their brothers, but today, they simply earn three years of their lives, a privilege they don't want to give up).
On the other hand, the Bedouins (nomadic tribes, which slowly are settling in townships and villages in the north and the south of the country.. They volunteer for the army, are engaged as scouts and path-finders, and indispensable in order to safe guard the borders. In the above mentioned 11 Arab members of the Knesset, one of them represents the Bedouins. The Bedouins do not consider themselves Palestinians, however, they are engaged in a long lasting fight with the Israeli government on grazing and farming rights and ownership of the land.
The Druze is another Arabic mountain tribe, fierce fighters, with a seperate secret religion, living in three main clusters, the Golan and Syria, In Lebanon and our own Israeli Druze living on the Camel and in the Galilee. They are patriotic in the three countries they live, they go to the Israeli army, they reach high ranks and volunteer for the most dangerous missions. Even though, they they claim to be discriminated by the Government, their loyalty to Israel is never in doubt.
Funny enough, they vote mostly for the right, as socialism is far from their thoughts.
Another peculiar group are the Muslim Circassians a group out of the Caucasus, replaced by the Turks a hundred year ago, they serve also in the Army, and lately they are investigating the possibility to return to their homeland.
Than we have the Israeli Palestinian Arabs, divided in numerous political and religious groups, Muslims and Christians, claiming to be the original Palestinians, which is true, and according the DNA tests, originating from Jewish tribes who were converted to the religion of the conqueror (some say the 10 lost Jewish tribes). They live integrated and semi integrated between the Jewish population, in Arab neighborhoods (Haifa, Jerusalem, Accra, Tel Avis-Yaffo, Lidda, Ramla, Beer Sheba) or Arab towns such as Umm El Fahum, Nazareth, Iblin and Tira. There is no forced integration, but judging what goes on in my home town, where many of the professional force are Arabs, it is a fact of life. To explain this, you need to understand, that Jews and Arabs (Semites) look the same, and if they do not wear special tribal clothing, they are difficult to be recognized as minorities. In generally they are not friendly with the Palestinians on the other side of the Green line, whom they distrust and consider problematic.
Coming back to the Jewish Israeli, which can not as easily put in groups as the minorities, we will start with the small extremist section called the Nature Karta, an orthodox group living mainly in Jerusalem and Bnei Barak, anti Zionists (they believe that only God with the help of the Messiah is permitted to order return to the holy land). They are these peculiar Jews who appear at the court of Ahmadinejad, demonstrate against Israel in Brooklyn and riot in Jerusalem about parking lots on Sabbath and arrest of an pregnant mother who starved her son. Of course they do not serve in the army, and are financed by their brothers in the US. They dress and look like people from a Polish ghetto 200 years ago, and their language is Yiddish, as Hebrew is forbidden, as it is the language of the holy bible. They oppose Israel's democratic rule and thus don't vote for Parliament.
Looking more or less the same, but less extreme are the Ashkenazim Hasidim, which do participate in the democratic life of Israel, even participate in the coalition government. They represent around 5 seats in Knesset, are divided between themselves (followers of different Rabbis and schools, which originate out of Russia, Latvia, Hungary and Poland). Some try to evade compulsory army services out of religious beliefs, but also serve in hyper religious army units
Their political outlook depends mainly on who is offering more, and even though, bound to the status quo agreement, which was reached in the early days of the nation, they fight to increase more religious supervision on kashrut, sabbath and family laws.
Then we have the National religious parties, also nicknamed “the knitted cipas” to which most but not all the settlers belong. They are extreme right, Zionist nationalists, who belief in greater Israel, led by religious leaders, they make the life of the Palestinians hell. One of their disciples, Yigal Amir murdered Israel's prime minister Yitschak Rabin. They are still a minority, but with the current government they gain power. I suppose that when the reactions on my post referred to the Israelis, they generally referred to this group of Jews.
Another religious orientated political group is the Shas party, lead by Rabbi Ovadia Yoseef. They are a Sephardi (mainly Moroccan) group, which have their own education chain and have 11 representatives in the Knesset. Rav Yoseef is well known for his religious rulings, some rather peculiar in our eyes, but admired by his followers. Shas is part of the current coalition and supports the settlers aims, even though, not many settlers belong to Shas.
The Likud (the party of Netanyahu) is originally a revisionist party following the writings of Zeev Jabotinsky, they are nationalists, and call themselves Central right orientated. They have 27 seats in the Knesset, were severely damaged when former PM Ariel Sharon split the party and created the Kadima party (Ehud Olmert and Zippi Livni) who got 28 seats, but could not form a coalition.
There is nearly no distinction between the Likud and Kadima, the Likud a little more to the right and Kadima a little to the left, but both are central parties and both suffer from scandals and court cases.
After the summer recess, some parliament member are expected to jump from Kadima to the Likud, not out of ideals but for seats in the Government.
Then we have the Israeli Labor party, with Ehud Barak, the Minister of Defense, a central left party, original Government party of David Ben Gurion, today watered down to only 13 seats.
The Labor party is in actual fact splitting in two separate parties, one in the coalition and one in the opposition. The opposition has 6 members and the coalition also 6, one lady is in between, and has not yet decided which side to choose.
The Meretz party (a far left orientated party) in the opposition, backs subjects such as New left, Rights for Homosexuals, Global warming, Peace now, against the Settlers, for Human rights, etc. They were reduced down to 5 seats in the last elections, as their ideals do not appeal to the young Israelis.
Now for the proper order I need to add immigrant organizations, which are not political associated, even though, most people from the former Soviet Republics are right leaning, or anti left.
Another group which I forgot to mention are the Russian Christians which immigrated several years back from the Communists to Israel claiming to be Jewish (right of return), and here openly admitted to be practicing Christians.
And the black Ethiopians,claiming to be Jewish from the King Solomon period, the Indians claiming to be from the ten lost tribes, the Black group from the USA, living in Dimona, an Indian tribe from Peru, and I could go on like this for some time, but I believe you got the picture.
All these people somehow belong to the Israeli nationality, and when you write the Israelis do this or that, you are talking to enormous mixture of different people, different colors and different origin, but most of all, proud to be Israeli. While after 50 odd years in Israel, I am still a newcomer, my children and grandchildren are Tsabres (Israelis to the bone).
In my last post, I tried to analyse what causes the increasingly anti-Israeli opinions in the Western media, in the reactions on the post, the writers repeatedly spoke about the Israeli, like it was one homogenous type of people, but that is far from truth. David Ben Gurion, Israel's first prime minister once told a visitor that in a gathering of 3 Israelis you have at least 5 political opinions, and indeed, the Israelis are divided by different approaches to religion, or other religion, by country of origin (of their forefathers), Ashkenazim or Sephardi or mixtures of both, minorities, tribes and sects, right, left, revisionists, far left, and all these groups, and most likely I forgot to mention many, are again under divided in splinter groups, which argue with each other, and are /or not represented in the Israeli Parliament (the Knesset). In small political parties which are either in a coalition or in the opposition.
But don't make a mistake, there are issues on which we have a majority consensus, which enables the Democratic Government to reign, generally it never finishes its full term, and is dissolved after average 3years of the 4 years term, with calling for new elections, which brings in new splinter parties that eventually torpedo the government after some years, and there we go again.
Abroad, you here about extremists such as Liebermann, Israel's current foreign minister, whose party has 5 of the 120 seats in the Knesset. He was born in Moldavia, but after immigrating to Israel, became a student leader, and continued to meddle in politics after graduation, he joined the Likud party, became its political headman during Netanyahu's first government, but his political opinion was too extreme for the middle right Likud party, thus he left and next elections he headed a Russian immigrants ultra extreme party, who is now part of the coalition government (second term).
Lieberman is a settler, but wants to exchange land with the Palestinians, in order to get rid of part of the Israeli Palestinian towns and villages of the Arab triangle, north of Kfar Saba. Those Israeli Arabs, who are represented in the Knesset, do not want to be Palestinians, but are happy with being irrational opposition to the government. One of their leaders is Doctor (Med) Ahmed Tibi, an outspoken Israeli Arab, who was the political adviser of the late Yasir Arafat. You think this is complicated, you have not heard anything yet. The Arab parties who have 11 representatives in the Knesset are a peculiar entity in the picture, they demand more equality for the Arabs, call themselves Palestinians, but try to get them to cross permanently the green line to the P.A., they won't accept it, as their living conditions are much higher than the Arabs and Palestinians living in the region.
The Israeli Muslims do not serve in the army (the historical reason for that was that they would not fight their brothers, but today, they simply earn three years of their lives, a privilege they don't want to give up).
On the other hand, the Bedouins (nomadic tribes, which slowly are settling in townships and villages in the north and the south of the country.. They volunteer for the army, are engaged as scouts and path-finders, and indispensable in order to safe guard the borders. In the above mentioned 11 Arab members of the Knesset, one of them represents the Bedouins. The Bedouins do not consider themselves Palestinians, however, they are engaged in a long lasting fight with the Israeli government on grazing and farming rights and ownership of the land.
The Druze is another Arabic mountain tribe, fierce fighters, with a seperate secret religion, living in three main clusters, the Golan and Syria, In Lebanon and our own Israeli Druze living on the Camel and in the Galilee. They are patriotic in the three countries they live, they go to the Israeli army, they reach high ranks and volunteer for the most dangerous missions. Even though, they they claim to be discriminated by the Government, their loyalty to Israel is never in doubt.
Funny enough, they vote mostly for the right, as socialism is far from their thoughts.
Another peculiar group are the Muslim Circassians a group out of the Caucasus, replaced by the Turks a hundred year ago, they serve also in the Army, and lately they are investigating the possibility to return to their homeland.
Than we have the Israeli Palestinian Arabs, divided in numerous political and religious groups, Muslims and Christians, claiming to be the original Palestinians, which is true, and according the DNA tests, originating from Jewish tribes who were converted to the religion of the conqueror (some say the 10 lost Jewish tribes). They live integrated and semi integrated between the Jewish population, in Arab neighborhoods (Haifa, Jerusalem, Accra, Tel Avis-Yaffo, Lidda, Ramla, Beer Sheba) or Arab towns such as Umm El Fahum, Nazareth, Iblin and Tira. There is no forced integration, but judging what goes on in my home town, where many of the professional force are Arabs, it is a fact of life. To explain this, you need to understand, that Jews and Arabs (Semites) look the same, and if they do not wear special tribal clothing, they are difficult to be recognized as minorities. In generally they are not friendly with the Palestinians on the other side of the Green line, whom they distrust and consider problematic.
Coming back to the Jewish Israeli, which can not as easily put in groups as the minorities, we will start with the small extremist section called the Nature Karta, an orthodox group living mainly in Jerusalem and Bnei Barak, anti Zionists (they believe that only God with the help of the Messiah is permitted to order return to the holy land). They are these peculiar Jews who appear at the court of Ahmadinejad, demonstrate against Israel in Brooklyn and riot in Jerusalem about parking lots on Sabbath and arrest of an pregnant mother who starved her son. Of course they do not serve in the army, and are financed by their brothers in the US. They dress and look like people from a Polish ghetto 200 years ago, and their language is Yiddish, as Hebrew is forbidden, as it is the language of the holy bible. They oppose Israel's democratic rule and thus don't vote for Parliament.
Looking more or less the same, but less extreme are the Ashkenazim Hasidim, which do participate in the democratic life of Israel, even participate in the coalition government. They represent around 5 seats in Knesset, are divided between themselves (followers of different Rabbis and schools, which originate out of Russia, Latvia, Hungary and Poland). Some try to evade compulsory army services out of religious beliefs, but also serve in hyper religious army units
Their political outlook depends mainly on who is offering more, and even though, bound to the status quo agreement, which was reached in the early days of the nation, they fight to increase more religious supervision on kashrut, sabbath and family laws.
Then we have the National religious parties, also nicknamed “the knitted cipas” to which most but not all the settlers belong. They are extreme right, Zionist nationalists, who belief in greater Israel, led by religious leaders, they make the life of the Palestinians hell. One of their disciples, Yigal Amir murdered Israel's prime minister Yitschak Rabin. They are still a minority, but with the current government they gain power. I suppose that when the reactions on my post referred to the Israelis, they generally referred to this group of Jews.
Another religious orientated political group is the Shas party, lead by Rabbi Ovadia Yoseef. They are a Sephardi (mainly Moroccan) group, which have their own education chain and have 11 representatives in the Knesset. Rav Yoseef is well known for his religious rulings, some rather peculiar in our eyes, but admired by his followers. Shas is part of the current coalition and supports the settlers aims, even though, not many settlers belong to Shas.
The Likud (the party of Netanyahu) is originally a revisionist party following the writings of Zeev Jabotinsky, they are nationalists, and call themselves Central right orientated. They have 27 seats in the Knesset, were severely damaged when former PM Ariel Sharon split the party and created the Kadima party (Ehud Olmert and Zippi Livni) who got 28 seats, but could not form a coalition.
There is nearly no distinction between the Likud and Kadima, the Likud a little more to the right and Kadima a little to the left, but both are central parties and both suffer from scandals and court cases.
After the summer recess, some parliament member are expected to jump from Kadima to the Likud, not out of ideals but for seats in the Government.
Then we have the Israeli Labor party, with Ehud Barak, the Minister of Defense, a central left party, original Government party of David Ben Gurion, today watered down to only 13 seats.
The Labor party is in actual fact splitting in two separate parties, one in the coalition and one in the opposition. The opposition has 6 members and the coalition also 6, one lady is in between, and has not yet decided which side to choose.
The Meretz party (a far left orientated party) in the opposition, backs subjects such as New left, Rights for Homosexuals, Global warming, Peace now, against the Settlers, for Human rights, etc. They were reduced down to 5 seats in the last elections, as their ideals do not appeal to the young Israelis.
Now for the proper order I need to add immigrant organizations, which are not political associated, even though, most people from the former Soviet Republics are right leaning, or anti left.
Another group which I forgot to mention are the Russian Christians which immigrated several years back from the Communists to Israel claiming to be Jewish (right of return), and here openly admitted to be practicing Christians.
And the black Ethiopians,claiming to be Jewish from the King Solomon period, the Indians claiming to be from the ten lost tribes, the Black group from the USA, living in Dimona, an Indian tribe from Peru, and I could go on like this for some time, but I believe you got the picture.
All these people somehow belong to the Israeli nationality, and when you write the Israelis do this or that, you are talking to enormous mixture of different people, different colors and different origin, but most of all, proud to be Israeli. While after 50 odd years in Israel, I am still a newcomer, my children and grandchildren are Tsabres (Israelis to the bone).
Subscribe to:
Posts (Atom)