Chapter 2 -A Great Empire; the Byzantines
As I told before around the year 132 AD there was another uprising by Jews in the Near East (Bar Kokba). The Emperor Hadrian outlawed teaching of the Law, and destroyed most of Judea. Many Jews went to Babylon, where they were fairly well treated and did quite well. In around 500 AD, they completed there the Babylonian Talmud, a collection of commentaries on and explanations of the Law. Around the same time the Judean Talmud was completed, which laid down the rules of behavior for the religious Jewish live, now that we do not have anymore the Temple as the heart of our religion.
The Talmud replaced the laws and rituals of the Jewish rites from the verbal passing on from father to son, to a more strictly regulated form of religion, similar as the testament of the Christians. Many rites and customs were adapted to ensure that the laws as was understood by the Rabbis of those days. This caused the break away of Jewish groups such as the Caraites. The Caraites attacked the Talmudic interpretation of the Bible, rejecting the oral law and interpreting the Bible literally, and they developed their own commentaries, which were in many respects more rigorous and ascetic than the Talmudic interpretations.
105 years ago, in the year 395 AD, the Roman emperor Theodosum I divided the empire and placed his son Arcadius at the head of the Eastern side and his other son Honorius on the throne of the Western side.
The city of Byzantium was chosen to be the capitol of the Eastern Roman Empire. Sixty five years later, however, the name of the city was changed to Constantinople in honor of its founder, Constantine. Even though, this radical change was made in the concept of the empire, the Byzantines always referred to themselves as the Roman Empire and their nation as the Nation of Rome. After the collapse of the empire, the historians began to refer to this empire as the "Byzantine" Empire and so it is remembered today. This empire began in 330 AD. A struggle between Moslems and Christians began to arise in the middle Ages. Those warriors known as the Crusaders were the most concrete example of the struggle between these two large religious beliefs.
The most important change made in the Roman Empire evolving the change in religion. While Rome had been a polytheistic society, the Byzantines accepted monotheism as the basis for their religious belief. The second greatest change that occurred in the empire was the change in language. The Roman Empire used a number of languages, but Latin was the official language of its government. Latin was used increasingly less after the founding of Byzantium and Greek began to take its place as the official language. Naturally, this change also brought with it major political changes.
The Byzantine Empire began with the Emperor Constantine who reigned for thirteen years. Then other emperors took over, were killed, removed, died, conquered etc. Those emperors came from different family lines. The leading ruling houses of Byzantium originated from Heraclion, Syria, Phrygia, Macedonia, Commenos, Angelos, and Palaiologos.
Although the Byzantines began their empire with a vast territory of land inherited from the Roman Empire, they soon lost the territories around the Northern and Easter Mediterranean and they became an empire with solely Aegean territory. Eventually by the time of the collapse of the Empire, Byzantium merely consisted of the city of Istanbul and its immediate surroundings, but this was of course not evident 500 AD., when Byzantium was still the center of civilization.
The juridical standing of the Jews in the Byzantine Empire was unique during the entire history of the Empire; they did not belong to the Eastern Christian Orthodox faith, which was the State Religion, nor were they--in most circumstances--grouped together with heretics and pagans. They were placed in a legal position somewhere between the two worlds. The place along the spectrum of social freedom in which Byzantine Jews found themselves varied somewhat--though far from drastically--with time, and depended largely on three factors: the desire of the state to maintain the Jews as a living testament to the victory of Christianity, the desire of the state to strengthen its control, and the ability of centralized rule from Constantinople to enforce its laws and legislatures.
The above reflections about this era I wrote many years later, when I was able to see a much wider spectrum of our life in Constantinople, the new capital of the civilization.
For us Jews, living in a relative friendly environment was a pleasant change from the hectic life of Jews in the Diaspora; finally we were recognized for our services, our knowledge and honesty.
Within the Roman Empire, the Jews were granted citizenship (like everyone else) in 212 AD. But we Jews were greatly disliked by other Roman citizens: We insisted on dressing differently, celebrating different holidays, eating different foods. Even more annoying was our exclusivity, our firm conviction that we are better than everyone else and our disdain for anyone other gods. The increasing popularity of one Jewish messianic sect -- Christianity -- only made things worse.
In 417 AD, Constantine, the first Christian emperor, lowered the Jew's status to secondary citizens of the Empire.
About 50 years before, Constantinople had been threatened by invasion of Atilla the Hun, the Hun' armies reached the outer walls of the town, but the circumstances caused the Huns to stop and abandon their attack Since the Huns disappeared from the scene, the trading routes are far safer, and the danger of Hun invasion seems to be averted
Those Huns after the death of Antilla and his dynasty eventually turned into the famous Khazar Empire, a kingdom of nomadic tribes that chose to convert to the Jewish religion.
Apparently, there was very little communication between our Jews and Khazars, and their appearance and disappearance never played an important part in the history of our people.
At that time of the Hun attack on Constantinople, I still lived in Smyrna, which had a large population of Jews. Around 200 years before, the town Smyrna had been the scene of frictions between the new Jews (the Christians) and the Jewish citizens in town.
Smyrna was a free city, a town that knew the meaning of loyalty and fidelity to Rome unlike most cities. Cicero called it, “one of our most faithful and our most ancient allies.” It was the first city in the world to erect a temple to the goddess Roma and to the spirit of Rome. Her fidelity to Rome was famous in the ancient world.
Another fact of importance concerns the Jews there.
The population of Jews in the city who were not only numerous, but influential and who did everything they could to oppose the growth of Christianity in Smyrna.
It also seems that a fair number of those Jews accepted Jesus as Messiah. For those who didn't, salvation of the Jews through Jesus infuriated them, and they sought to destroy this upstart movement. They had their means of doing so in the matter of Roman worship. They knew enough about Christians to know that Christians couldn't proclaim Caesar as Lord. They also knew the city leaders and knew of their heightened sense of loyalty to Rome. With those two bits of knowledge, threatening the Church was easy. All these Jews had to do was to meet the city officials (with whom they may have already had connections) and turn the Christians in.
Furthermore, in doing so they not only destroyed the Church, they also gained brownie points as faithful citizens (and those might prove useful in the future).
The Christian claimed that the Jews bore false witness against the believers in Smyrna, slandering them before the Roman authorities.
Their statement was that these Christians were political subversives, and therefore were dangerous to the Empire because they denied Caesar his proper place. There is no way for me to verify if this was really a true story, or the work of the Church leaders to create an animosity between the Christians and the Jews, is one of the known fore runners of Antisemitism, a hate which will in time develop in monstrous dimensions. The accusation that the Jews had crucified Joshua, the Nazarene was retold and became part of the Christian religion.
While until that time, the Jews and the Christians somehow tolerated each others, they now fought for the belief of the people. It should be noted that the tension between the Jews and Christian community became the root of animosity between the two religions. The Christians claimed that the Jews made the Christians looking bad in their complaints to the Romans, while the Christians started to teach and preach against the Jews. This became a chapter in the New Testament, which was composed many years later, however was accepted as the ground stone for justifying hatred of the Jews.
Tuesday, January 11, 2011
Monday, January 10, 2011
Çapter 1 - The Romans
Chapter 1 – The Romans
I, David ben Menahem ben Joseef Hacohen, merchant by trade, left my homeland Judea, and my ancestors, in order to find a better life elsewhere,. Since the Roman legions have conquered my country, killed and tortured my people, destroyed our temple, forced us in sin, I had decided to flee to a less hostile place and less dangerous environment.
At that time I was not anymore young, already in my 40 years, witnessing terrible happenings, like how the Roman soldiers killed my family, burned our houses and fields. Today I am homeless, and nothing will keep me to one place, except perhaps my home sickness to the prewar days of my childhood. I became a merchant when the Romans trampled my vineyard and homestead, which has been in our family for many generations. I started selling and buying merchandise, traveling with my donkey from place to place, and everywhere, people were in despair, the Roman soldier had stolen and plundered everything. This despot, puppet King Herod, is a bloody dictator and madman, killing his own sons and wife, and thousands of my countrymen, but the Romans protector does not care, they allowed him to behave as a despot.
One day, I as hereditary priest in the Cohen clan, descendants from Aaron, the brother of Moses, had finished my temple shift in the holy temple; it was the third day of Passover. I hurried home to join my family in the celebrations of the holy days.
On way home, I encountered a crowd of yelling people, surrounding by a group of Roman soldiers, they were taking three men to be executed, one of them, (this I learned much later), was a Jew from Nazareth with the name Joshua ben Joseph, a trouble maker, who preached and continued preaching even on the way to his death, carrying his cross on his back.
I tried to push through the crowd, but was obstructed on my way by the Roman soldiers. Eventually, I came face to face with this Joshua, clearly suffering under his burden. I tried to get away, but the people around pushed me back. Joshua shouted something at me, but because the noise around me, I have no idea what he shouted, something what really has haunted me in later years when his disciples gathered a large following. This movement claiming that Joshua was the Messiah, and the son of God, Christianity as it was called later on, is a mainly Jewish movement, calling themselves New Jews or Nazarene's (Joshua came from Nazareth).
During that time, Judea was ruled by puppet kings of the Romans, the Herods. The Jews revolted 30 years after this incident and as punishment; the Romans destroyed our holy Temple in Jerusalem. However, the Bar Kokba revolt of three years of bloody clashes was suppressed, Jericho and Bethlehem were destroyed, and the Jews were barred from Jerusalem. The Roman Emperor Hadrian determined to wipe out the identity of Israel-Judah-Judea. Therefore, he chooses the name Palestine and imposed it on all the Land of Israel. At the same time, he changed the name of Jerusalem to Aelia Capitolina.
The Romans killed many Jews and sold many more in slavery. Some of those who survived left the devastated country (and established Jewish communities throughout the Middle East) but there was never a complete abandonment of the Land of Israel. That is, there were always Jews and Jewish communities in Palestine, though the size and conditions of those communities fluctuated greatly.
In the mean time, I developed a very peculiar disease, (I will call it a disease, because I can't find another word for it), I don’t age, I look the same as I did 100 years ago, people around me die from illnesses and age, however, I keep feeling healthy.
People around me started getting suspicious and looked upon me as a freak, asking me for the secret of life, I have no idea why this happens to me, but I seem to be immortal. Often I move to new areas and locations, where nobody knows me, so they won't realize my real age. It is really a lonely life, and would I not have been a devout practicing Jew, life would have been unbearable. I travel with my donkey from Jewish communities; carefully planning my trip ahead so I won’t be caught out of Minyan (at least 10 Jewish praying men) required in order celebrating the holy Shabbat.
As merchant, traveling from place to place, I moved every time further away from my home land, from those beautiful rolling hills of Judea, from my family's vineyard, my family and neighbors, remaining alone is no fun, but my believe in God and my devotion to him is my only savvier.
I and many Jewish travelers went North, but others went West (Sepharad), or East (Kush) and South, into Africa. Of course I can not give an account what happened to my brothers who went in other directions, and in those days there was little contacts between the different Jewish groups, only later on we met again and reunited in one people.
When I lived in Tyre, I had a very short intimate relation with a lady, who (as I learned later on) was spying for the local king, near death, looking for a remedy for his illness. After a wild night with this lady, under influence of drugged drinks, I confessed to her that I am immortal. The day after, I was arrested by the king’s men and thrown in jail. I required to know my crime, but never received any answer.
I week later, I was brought to the king, where his servants tried to tap my blood from my veins, and inject it into the veins of the dying king. Something unexpected happened; the king got a seizure and died on the spot. In the excitement of this drama, I managed to flee the palace, gathered my possessions and donkey, and continued my wandering to the next Jewish colony.
I mentioned before of those followers of Joshua ben Joseph from Nazareth, who call themselves New Jews (or Nazarene's). This religion became rather popular by the Gentiles, many converted to their faith, sometimes facing torture and death by the hands of the local rulers, which served the Roman Gods. By the way, there are rumors that Joshua ben Joseph in reality did not die after his crucifixion, and that he fled with his wife towards the land of Kush, where he preached until his death.
The emperors, dictators, local Kings Men in the Roman Empire killed each other, intrigued, murdered, conquered and were defeated; however, the people in the provinces did not realize any differences. Who cares if the Caesar, far away is called Nero, Augustus, Titus, Hadrian or Vespasian, who cares if the local landlord is representing the emperor or a King or just some General, who had taken power in order to fatten his own treasury. Even though, the Roman law was still the law of the land, it protected only the very powerful and rich, the noblemen and the Roman citizens, but never the commoners, of course not the slaves, nor Jews or the Nazarene. Hoping to receive a fair deal was only for the upper class.
The common language in the Roman Empire was now Greek, that had replaced the Aramaic (a Semitic language spoken by the Mediterranean peoples).
In Rome they still used of course Roman (Latin), however in our region, only the ruling caste used that language. But we, the Jews continued using Hebrew as our holy bible, laws and prayer books are written in the ancient holy language. We also use Aramaic and Greek in order to converse with the Gentiles.
The Jews of those days, living in the Diaspora, are like me, religious people, keeping strictly to all the rites of our religion, including dietary laws, according the Jewish bible, celebrating Jewish holy days and of course Sabbath. We do not mix socially with the gentiles, we trade with them, we serve them, and advise them, but we do not integrate and keep our society apart, with our own rabbinical leaders, who will decide if we stay or move on, in order to strengthen another society, or in order to set up a new society as an independent unit in our Jewish network.
I might be cursed or blessed with immortality, but this secret I bear alone, I don't let anybody get too close to me, I keep myself apart, I have learned my lessons in Tyre.
I move on every 10 to 20 years, from the recent town and community, to a new place, where nobody knows me and will not get suspicious that I don’t age like them.
I slowly but surely wander on, leaving Asia Minor, through Aleppo, Smyrna, and finally reach Constantinople, which is the center of the civilization of those days.
As I told you before, Rulers, despots, Generals change continuously, and a history writer would know better what happened 200 years back, than somebody living in the middle of those happenings. The political changes and upheavals we hear from other travelers, spiced it with legends, sagas and half truths, and there is no way to know what really happened other than combining many stories into one flowing carpet of time.
In order to make my own story comprehensive, I started using the counting of years according the Nazarene (Christian timetable) that starts around the days of Joshua the Nazarene, indicated AD (after Christ). And if you add 43 years, you get approximately my real age.
I, David ben Menahem ben Yosef Ha Cohen, trader and traveler live now in the hub of the Roman World Byzantium; it is in the year 500 A.D.
I introduce myself with the name David Hacohen, an untraceable and very common name under the Jews, I dress and talk like the surrounding Jews, having a fine ear for local dialects and accents. I simply melt in the surroundings.
My sexual drive is normal for a middle age man, but I make sure not to get attached after what happened in Tyre. I seem to be not capable in getting a woman pregnant and thus have no offspring. I have many temporary friends, or should I say, conversation partners. I became rather useful during epidemics, as the illness does not touch me, I can provide and treat the patients; supplying them with food and water.
But never the less I am very lonely, long back to the days of my youth, working in our vineyard, doing my turn in the Temple, being surrounded by my own family.
I, David ben Menahem ben Joseef Hacohen, merchant by trade, left my homeland Judea, and my ancestors, in order to find a better life elsewhere,. Since the Roman legions have conquered my country, killed and tortured my people, destroyed our temple, forced us in sin, I had decided to flee to a less hostile place and less dangerous environment.
At that time I was not anymore young, already in my 40 years, witnessing terrible happenings, like how the Roman soldiers killed my family, burned our houses and fields. Today I am homeless, and nothing will keep me to one place, except perhaps my home sickness to the prewar days of my childhood. I became a merchant when the Romans trampled my vineyard and homestead, which has been in our family for many generations. I started selling and buying merchandise, traveling with my donkey from place to place, and everywhere, people were in despair, the Roman soldier had stolen and plundered everything. This despot, puppet King Herod, is a bloody dictator and madman, killing his own sons and wife, and thousands of my countrymen, but the Romans protector does not care, they allowed him to behave as a despot.
One day, I as hereditary priest in the Cohen clan, descendants from Aaron, the brother of Moses, had finished my temple shift in the holy temple; it was the third day of Passover. I hurried home to join my family in the celebrations of the holy days.
On way home, I encountered a crowd of yelling people, surrounding by a group of Roman soldiers, they were taking three men to be executed, one of them, (this I learned much later), was a Jew from Nazareth with the name Joshua ben Joseph, a trouble maker, who preached and continued preaching even on the way to his death, carrying his cross on his back.
I tried to push through the crowd, but was obstructed on my way by the Roman soldiers. Eventually, I came face to face with this Joshua, clearly suffering under his burden. I tried to get away, but the people around pushed me back. Joshua shouted something at me, but because the noise around me, I have no idea what he shouted, something what really has haunted me in later years when his disciples gathered a large following. This movement claiming that Joshua was the Messiah, and the son of God, Christianity as it was called later on, is a mainly Jewish movement, calling themselves New Jews or Nazarene's (Joshua came from Nazareth).
During that time, Judea was ruled by puppet kings of the Romans, the Herods. The Jews revolted 30 years after this incident and as punishment; the Romans destroyed our holy Temple in Jerusalem. However, the Bar Kokba revolt of three years of bloody clashes was suppressed, Jericho and Bethlehem were destroyed, and the Jews were barred from Jerusalem. The Roman Emperor Hadrian determined to wipe out the identity of Israel-Judah-Judea. Therefore, he chooses the name Palestine and imposed it on all the Land of Israel. At the same time, he changed the name of Jerusalem to Aelia Capitolina.
The Romans killed many Jews and sold many more in slavery. Some of those who survived left the devastated country (and established Jewish communities throughout the Middle East) but there was never a complete abandonment of the Land of Israel. That is, there were always Jews and Jewish communities in Palestine, though the size and conditions of those communities fluctuated greatly.
In the mean time, I developed a very peculiar disease, (I will call it a disease, because I can't find another word for it), I don’t age, I look the same as I did 100 years ago, people around me die from illnesses and age, however, I keep feeling healthy.
People around me started getting suspicious and looked upon me as a freak, asking me for the secret of life, I have no idea why this happens to me, but I seem to be immortal. Often I move to new areas and locations, where nobody knows me, so they won't realize my real age. It is really a lonely life, and would I not have been a devout practicing Jew, life would have been unbearable. I travel with my donkey from Jewish communities; carefully planning my trip ahead so I won’t be caught out of Minyan (at least 10 Jewish praying men) required in order celebrating the holy Shabbat.
As merchant, traveling from place to place, I moved every time further away from my home land, from those beautiful rolling hills of Judea, from my family's vineyard, my family and neighbors, remaining alone is no fun, but my believe in God and my devotion to him is my only savvier.
I and many Jewish travelers went North, but others went West (Sepharad), or East (Kush) and South, into Africa. Of course I can not give an account what happened to my brothers who went in other directions, and in those days there was little contacts between the different Jewish groups, only later on we met again and reunited in one people.
When I lived in Tyre, I had a very short intimate relation with a lady, who (as I learned later on) was spying for the local king, near death, looking for a remedy for his illness. After a wild night with this lady, under influence of drugged drinks, I confessed to her that I am immortal. The day after, I was arrested by the king’s men and thrown in jail. I required to know my crime, but never received any answer.
I week later, I was brought to the king, where his servants tried to tap my blood from my veins, and inject it into the veins of the dying king. Something unexpected happened; the king got a seizure and died on the spot. In the excitement of this drama, I managed to flee the palace, gathered my possessions and donkey, and continued my wandering to the next Jewish colony.
I mentioned before of those followers of Joshua ben Joseph from Nazareth, who call themselves New Jews (or Nazarene's). This religion became rather popular by the Gentiles, many converted to their faith, sometimes facing torture and death by the hands of the local rulers, which served the Roman Gods. By the way, there are rumors that Joshua ben Joseph in reality did not die after his crucifixion, and that he fled with his wife towards the land of Kush, where he preached until his death.
The emperors, dictators, local Kings Men in the Roman Empire killed each other, intrigued, murdered, conquered and were defeated; however, the people in the provinces did not realize any differences. Who cares if the Caesar, far away is called Nero, Augustus, Titus, Hadrian or Vespasian, who cares if the local landlord is representing the emperor or a King or just some General, who had taken power in order to fatten his own treasury. Even though, the Roman law was still the law of the land, it protected only the very powerful and rich, the noblemen and the Roman citizens, but never the commoners, of course not the slaves, nor Jews or the Nazarene. Hoping to receive a fair deal was only for the upper class.
The common language in the Roman Empire was now Greek, that had replaced the Aramaic (a Semitic language spoken by the Mediterranean peoples).
In Rome they still used of course Roman (Latin), however in our region, only the ruling caste used that language. But we, the Jews continued using Hebrew as our holy bible, laws and prayer books are written in the ancient holy language. We also use Aramaic and Greek in order to converse with the Gentiles.
The Jews of those days, living in the Diaspora, are like me, religious people, keeping strictly to all the rites of our religion, including dietary laws, according the Jewish bible, celebrating Jewish holy days and of course Sabbath. We do not mix socially with the gentiles, we trade with them, we serve them, and advise them, but we do not integrate and keep our society apart, with our own rabbinical leaders, who will decide if we stay or move on, in order to strengthen another society, or in order to set up a new society as an independent unit in our Jewish network.
I might be cursed or blessed with immortality, but this secret I bear alone, I don't let anybody get too close to me, I keep myself apart, I have learned my lessons in Tyre.
I move on every 10 to 20 years, from the recent town and community, to a new place, where nobody knows me and will not get suspicious that I don’t age like them.
I slowly but surely wander on, leaving Asia Minor, through Aleppo, Smyrna, and finally reach Constantinople, which is the center of the civilization of those days.
As I told you before, Rulers, despots, Generals change continuously, and a history writer would know better what happened 200 years back, than somebody living in the middle of those happenings. The political changes and upheavals we hear from other travelers, spiced it with legends, sagas and half truths, and there is no way to know what really happened other than combining many stories into one flowing carpet of time.
In order to make my own story comprehensive, I started using the counting of years according the Nazarene (Christian timetable) that starts around the days of Joshua the Nazarene, indicated AD (after Christ). And if you add 43 years, you get approximately my real age.
I, David ben Menahem ben Yosef Ha Cohen, trader and traveler live now in the hub of the Roman World Byzantium; it is in the year 500 A.D.
I introduce myself with the name David Hacohen, an untraceable and very common name under the Jews, I dress and talk like the surrounding Jews, having a fine ear for local dialects and accents. I simply melt in the surroundings.
My sexual drive is normal for a middle age man, but I make sure not to get attached after what happened in Tyre. I seem to be not capable in getting a woman pregnant and thus have no offspring. I have many temporary friends, or should I say, conversation partners. I became rather useful during epidemics, as the illness does not touch me, I can provide and treat the patients; supplying them with food and water.
But never the less I am very lonely, long back to the days of my youth, working in our vineyard, doing my turn in the Temple, being surrounded by my own family.
The eternal or wandering Jew
The eternal or wandering Jew.
Introduction:
This are ancient legends, some claim early Christian, others much older, with the common theme of an immortal Jew, a lonely person who was doomed to live for eternity, as punishment for skimping Jesus on his way to his crucifixion, or symbolizing the home less Jew, remaining without a homeland, and searching for ever, to find his own corner.
Even though, these legends are at least 1.500 years old, it is still used by various authors to express their distaste, but also frightened admiration for the Jews, whom will not integrate in the surroundings, but manages to stay apart in history.
This was the theme for a Nazi film, presenting the Jew as a pest and dangerous factor in the society, but others used this same theme to portray the mystery and romance of the lonely Jew, unable to find conclusions to his life. In my opinion, this idea of the wandering eternal Jew figure represents the strength and continuation of the Jewish race, their (our) need for an homeland and the reclamation of the Jewish people in the family of nations (a progress which is still going on, which does not go very smooth, but slowly but surely, our Jew will eventually succeed).
In the legends, this Jew got named Ahga-shveros like the King in the Purim legend of Queens Esther, others named him Jud, but like Shakespeare, who named him Shylock, wrote “what is in a name”, as indeed the name is not important, the symbolic figure of an older Jew plays the outsider, on the edge of history who observes everything, but is never participates in the story of those days, with the same role of European Jews since the Roman empire.
I am not an historian, nor an author, only an elder Jew with an idea to present the history of the Jews in the eyes of this eternal wanderer, feeling himself belonging to the Jewish people, living in the Diaspora, and eventually returning home after 2.000 years, in order to learn that his homecoming will not be peaceful or painless and will requires enormous sacrifices.
At this stage, I need to remind you that history is a gathering of stories of somebody other relating the scene, as history is always repeating history, in my case most sources are taken from Google, and too numerous to note the name of original writer (who, when talking about history, is neither the original writer but a part of the chain of story tellers, an ancient habit by civilized people, in order to learn from the past).
I have an additional request; please do not take everything too serious, I am not intending to write a new bible, only an additional vision on history, and this time from out the eyes of the underdog.
My hero writes for himself the following conclusion, which might explain to you the attitude of the Jew to life and religion, his personal beliefs and ideals.
I have now lived on this earth for more than 2000 years and most probably will be around during the next decennial. I still am a very devote Jew, but do not accept the rites and traditions of the current Jewry, who in their intent to preserve Jewish life adapted very strange customs that in my opinion are not related to real Jewish life, thus I decided to make up my own rules on religion. Today, I travel from place to place, by changing my papers, name and identity. In the last few hundred years I gathered for myself a fortune, that is used for philanthropic purposes, mostly without involving myself.
I have returned and visited my ancestor's homestead in Israel near the town of Modiin in the area of the tribe of Benjamin (to day a very modern town in the state of Israel), but my family's wine yard has disappeared. I still love my country and am extremely proud of their achievements in such a short period of time. I will do everything in my power to help rebuilding the state, and so to make an end to provide a suitable answer to our apparent defenselessness and Antisemitism we had to suffer in the diaspora.
I must say that my homesickness for this place has never weakened, and when I finally die like an ordinary mortal, I would like to be buried in my home ground.
If you are looking for me, you won't be able to recognize me; I look like a practicing Jew in his 40th, healthy for his age, and remaining never long enough at one place to be found out.
I related to my friend Verveer a few of my happenings, especially over the life of my people in the shadow of history, in my opinion we were never the cause of disasters which the Gentiles endured, even though they often blamed us for it, starting with the crucifixion of Joshua, followed by the accusations of the early Christians in Smyrna, etc., etc.
August, 2010
Kfar Saba, Israel
Introduction:
This are ancient legends, some claim early Christian, others much older, with the common theme of an immortal Jew, a lonely person who was doomed to live for eternity, as punishment for skimping Jesus on his way to his crucifixion, or symbolizing the home less Jew, remaining without a homeland, and searching for ever, to find his own corner.
Even though, these legends are at least 1.500 years old, it is still used by various authors to express their distaste, but also frightened admiration for the Jews, whom will not integrate in the surroundings, but manages to stay apart in history.
This was the theme for a Nazi film, presenting the Jew as a pest and dangerous factor in the society, but others used this same theme to portray the mystery and romance of the lonely Jew, unable to find conclusions to his life. In my opinion, this idea of the wandering eternal Jew figure represents the strength and continuation of the Jewish race, their (our) need for an homeland and the reclamation of the Jewish people in the family of nations (a progress which is still going on, which does not go very smooth, but slowly but surely, our Jew will eventually succeed).
In the legends, this Jew got named Ahga-shveros like the King in the Purim legend of Queens Esther, others named him Jud, but like Shakespeare, who named him Shylock, wrote “what is in a name”, as indeed the name is not important, the symbolic figure of an older Jew plays the outsider, on the edge of history who observes everything, but is never participates in the story of those days, with the same role of European Jews since the Roman empire.
I am not an historian, nor an author, only an elder Jew with an idea to present the history of the Jews in the eyes of this eternal wanderer, feeling himself belonging to the Jewish people, living in the Diaspora, and eventually returning home after 2.000 years, in order to learn that his homecoming will not be peaceful or painless and will requires enormous sacrifices.
At this stage, I need to remind you that history is a gathering of stories of somebody other relating the scene, as history is always repeating history, in my case most sources are taken from Google, and too numerous to note the name of original writer (who, when talking about history, is neither the original writer but a part of the chain of story tellers, an ancient habit by civilized people, in order to learn from the past).
I have an additional request; please do not take everything too serious, I am not intending to write a new bible, only an additional vision on history, and this time from out the eyes of the underdog.
My hero writes for himself the following conclusion, which might explain to you the attitude of the Jew to life and religion, his personal beliefs and ideals.
I have now lived on this earth for more than 2000 years and most probably will be around during the next decennial. I still am a very devote Jew, but do not accept the rites and traditions of the current Jewry, who in their intent to preserve Jewish life adapted very strange customs that in my opinion are not related to real Jewish life, thus I decided to make up my own rules on religion. Today, I travel from place to place, by changing my papers, name and identity. In the last few hundred years I gathered for myself a fortune, that is used for philanthropic purposes, mostly without involving myself.
I have returned and visited my ancestor's homestead in Israel near the town of Modiin in the area of the tribe of Benjamin (to day a very modern town in the state of Israel), but my family's wine yard has disappeared. I still love my country and am extremely proud of their achievements in such a short period of time. I will do everything in my power to help rebuilding the state, and so to make an end to provide a suitable answer to our apparent defenselessness and Antisemitism we had to suffer in the diaspora.
I must say that my homesickness for this place has never weakened, and when I finally die like an ordinary mortal, I would like to be buried in my home ground.
If you are looking for me, you won't be able to recognize me; I look like a practicing Jew in his 40th, healthy for his age, and remaining never long enough at one place to be found out.
I related to my friend Verveer a few of my happenings, especially over the life of my people in the shadow of history, in my opinion we were never the cause of disasters which the Gentiles endured, even though they often blamed us for it, starting with the crucifixion of Joshua, followed by the accusations of the early Christians in Smyrna, etc., etc.
August, 2010
Kfar Saba, Israel
Saturday, January 8, 2011
We zijn weer terug!
Na een jaar afwezigheid, kom ik weer terug naar mijn eigen blog. Jaren schreef ik op mijn blog in de Volkskrant, en mijn blog, maar dacht dat met een lezer aantal van meer dan 5600 lezers in de volkskrant, ik geen eigen blog nodig had, maar helaas, de Volkskrant werd aan de Belgen verkocht, en die stoppen er mee, na 1st van Maart geen VK blog meer.
Het leuke en interresante van het VK blog was het grote publiek, de aantal van verschillenden opinies, reacties, sommige stom, sommige leuk en vele kwatsch, maar natuurlijk veel meer attentie dan mijn eigen blogje www.dverveer.blogspot.com.
Dus nu ben ik terug, en zullen we proberen het lezers aantal op te bouwen, want het heeft weinig zin om alleen op mij zelf te bloggen, ik heb net als iedereen een audience nodig.
Dus toevallige lezer, tot ziens
David Verveer
Het leuke en interresante van het VK blog was het grote publiek, de aantal van verschillenden opinies, reacties, sommige stom, sommige leuk en vele kwatsch, maar natuurlijk veel meer attentie dan mijn eigen blogje www.dverveer.blogspot.com.
Dus nu ben ik terug, en zullen we proberen het lezers aantal op te bouwen, want het heeft weinig zin om alleen op mij zelf te bloggen, ik heb net als iedereen een audience nodig.
Dus toevallige lezer, tot ziens
David Verveer
Wednesday, March 31, 2010
De wraak van de Goden (doden)
De Wraak van de Goden (doden).
Door David Verveer
Mijn onderwerp van vandaag is een mengelmoes van de Bijbel, geschiedenis, archeologie, legenda, politiek, de Gaza oorlogen en een ziekenhuis in Ashkelon.
Al deze onderwerpen hebben een verbindende schakel, namelijk ze spelem of speelde af in een, voor eeuwig bestreden gebied, de kust strook tussen de Sinai woestijn en de huidige steden Ashdod en Ashkelon, deze streek ook wel de West Negev heeft een Middelands zee klimaat gemengd met een opdringende Woestijn klimaat condities.
Vandaag de dag is het gebied verdeeld en behoord in het zuiden aan Egypte, de kust strip van Gaza, die door de terroristen groep Hamas wordt bestuurd, en het noordelijke en oostelijke gedeelte Israel. Door de eeuwen wordt er in dit gebied gevochten, en is het moeilijk om te definiëren wie hier de oorspronkelijke inwoners zijn, en waar deze oorspronkelijke bewoners zijn vertrokken, en wie zijn in hun plaats gekomen.
De Filistijnen (die misschien de reden dat de Romeinen deze streek Palestina noemden) was een volk die oorspronkelijk waarschijnlijk zeevaarders waren van de Griekse eilanden (niet Semitisch), die de Kust streek van Canaan hadden veroverd en woonden in de 5 steden, Gaza, AShkelon, Ashdod, Ekron en Gath. Dit stukje land werd geregeerd door Egypte, (19de dynastie die eindigde in 1185 van de gewone jaartelling) maar hadden een soort van zelf bestuur onder plaatselijke baronnen die Seranim werden genoemd. De Bijbel verhaalt over vele oorlogen tussen de Israëlieten en de Filistijnen, zoals Simson, Samuel, Saul en David.
De Filistijnen hadden voor vele eeuwen de monopoly van ijzer smeden, en volgens de beschrijving van de Bijbel, Goliath de reus, die vocht tegen David was gekleed in een harnas van gesmede ijzer.
Uiteindelijk verloren de Filistijnen hun plaatselijke onafhankelijkheid en werden veroverd door Tiglath-Pileser III van Assyrie in het jaar 732 BC. Sinds deze nederlaag worden de Filistijnen niet meer vernoemd als een apart volk. Weinig weet men over hun religie of beschaving, de opgravingen in dit gebied geven geen indicatie over de verdwenen Filistijnen.
Volgens de Bijbel werden de Israëlieten bestraft door God, met de Filistijnse vijandigheden als straf (en misschien hebben we nog steeds de zelfde straf, vandaag de dag). In deze oorlog dagen, (zonder reddende engel zoals Obama) leefde in de stad Zorah (waarschijnlijk waar vandaag de kibbutz Tsora bevind), woonde een man van de stam Dan die Manoah werd genoemd, en die dolgraag kinderen wou, maar zijn vrouw kon niet bevallen (bij ons Semieten is het altijd de fout van de vrouw, nooit iets mis met ons mannen). Volgens het Bijbelse verhaal kwam er een engel op bezoek voor de namiddag thee, (Manoah was niet thuis) die beloofde dat de vrouw in verwachting zou raken onder de voorwaarde dat ze geen alcohol meer zou drinken, en dat de toekomstige zoon een leven van een Nazir (heilige man) zou leiden dat inhield dat hij zijn haren niet zou knippen, geen alcohol zou drinken (zo iets als een groene hippie van vandaag). En wonder boven wonder, 9 maanden na het bezoek van de engel, beviel de vrouw van een gezonde baby jongen die de naam kreeg van Simson
Toen Simson een jonge man werd, kreeg hij een beetje kriebels in zijn achterwerk, en besloot om eens te gaan kijken, hoe de Filistijnen leven, en toen hij het Filistijnse stadje Timnah bezocht, zag hij een mooi meisje, werd erg verliefd, en besloot voor haar hand te vragen. Onderweg naar haar ouders huis, kwam hij een Aziatische Leeuw tegen, die Simson aanviel en wou verscheuren, maar Simson, met zijn blote handen greep de Leeuw bij de kaken er scheurden die open, en doden het dier (hoewel de plaatselijke kranten een ander verhaal publiceerde, over de ongewapende Leeuw die op midden van de dag werd aan gevallen door die bloeddorstige Jood en vermoord). Simson, na zijn ontmoeting met het leeuwtje begaf zich naar het huis van het meisje haar ouders, om zijn vrouw te bedingen. Het verhaal van zijn ontmoeting met de Leeuw en het feit dat bijen een nest maakten in de bek van het dode beest, en aan het honing maken waren begonnen, dit vertelde Simson aan niemand.
Zo kwam het dat gedurende de bruiloft, zoals bij alle bruiloften zonder alcohol, begon de Dj spelletjes te organiseren, met raadsels, en Simson speelde mee, en beloofde dat als een van de bruidsgasten (allemaal Filistijnen) het raadsel kan oplossen, hij hun ieder een kleed van linnen en borduursel zou geven.
Het raadsel was als volgt: Uit de verslinder, iets te eten: uit iets sterk, iets zoet. De Filistijnen waren woedend en dreigde Simsons vrouw en haar vader, dat als zij hun de oplossing niet zouden vertellen, zouden ze hun woningen in de fik zetten.
Nu word het verhaaltje begrijpelijk, want na uren gezeur van zijn verse vrouw, met dreigementen van, je krijgt geen matzeballen in je soep als je mij dat geheimpje niet verteld, gaf Simson in en vertelde haar het geheim, en ja, op de zevende dag kwamen de Filistijnen naar Simson en gaven het antwoord, wat is zoeter dan honing, en sterker dan een leeuw, waarop Smson woedend antwoorden, als je niet had geploegd met mijn koe, had je nooit het antwoord op mijn raadsel kunnen vinden.
Onze Simson was een beetje van een driftkop en vermoord nu 30 Filistijnen van de straat, en geeft hun kleren aan zijn bruidsgasten. Nog in drift, rent Simson naar de woning van de bruidsvader, en wil zijn vrouw meenemen, maar de schoonvader is een beetje van een draaier, en wil zijn verkozenm dochten niet geven, in plaats van haar, gaf hij Simson, zijn jongste dochter. Simson was woedend, bond fakkels aan de staarten van 3 honderd vossen en liet hun vrij in de graan velden van de Filistijnen, wat natuurlijk de gehele buurt in de fik zette.
Onze Filistijntjes vonden uit waarom Simson hun oogst had verbrand, en vermoorden de vrouw van Simson en haar ouders.
Dat veroorzaakte een jacht op Simson, waar bij vele Filistijnen hun leven verloren.
Simson vluchtte nu naar de rotsen van Etam, (waarschijnlijk in de Judean heuvels, niet ver van Tsora) waar hij zijn woning bouwde. De Filistijnen nu vielen Judea binnen en namen 3000 krijgsgevangen, die ze bereid waren in te wisselen voor Simson, gebonden aan enkels en handen.
Simson is eens met de ruil, en gebonden en wel wordt hij aan de Filistijnen in geruid, maar dan komt hij vrij van de touwen en verslaat 1000 Filistijnen met het enige wapen waar hij zijn handen op kon leggen, namelijk een bekbeen van een ezel.
20 jaren zal nu Simson de opper bevelhebber zijn van Judea, in hun oorlog tegen de Filistijnen.
Op een zonnige dag ging Simson de hoer op en bezocht een bordeel in Gaza, zijn vijanden wachten bij de poorten van Gaza, maar Simson rukt de deuren uit hun plaatst en draagt ze naar de heuvel tegenover Hebron (en als niemand hun gegapt heeft, zijn ze nog steeds daar), maar goed, het verhaal van onze hippie is nog niet af.
Hij valt weer verliefd met een Filistijnse vrouw, de beruchte Delilah, die van de mond van de Soreq rivier komt (waar vandaag de kibbutz Palmahim is, en een prachtig museum met archeologische vindingen van uit de Filistijnse tijdperk)
De Filistijnen gingen naar Delilah, en beloven haar 1100 goudstukken als ze uitvind waardoor is Simson zo sterk is, dat hij de touwen kan breken (Delilah houd van geld en rijkdom) en bind hem vast terwijl hij slaapt, en toen die wakker werd, brak hij de touwen zonder moeite. Ze probeert het nog een paar keer, elke keer met sterkere touwen, maar elke keer breekt Simson de touwen.
Uiteindelijk, toen Simson realiseerde dat het gezeik over zijn kracht zou doorgaan, en hij rustig wil slapen verteld die kluns aan Delilah dat zijn kracht komt in zijn ongeknipte haren, die rot griet, direct met de scharen knipt hem kaal, en de ex=hippie, met een kale kop, wordt gevangen genomen door de Filistijnen, die hem als voor proefje aan zijn vonnis, zijn ogen uitsteken. Blind en zwak wordt hij naar Gaza vervoerd, en in een graan molen aan de rad gezet.
Nu gaan de Filistijnen feest vieren want ze hebben hun vijand Simson verslagen en brengen hem naar de tempel die ten ere van Sagon (een van hun Goden) is gebouwd.
Vrouwen, kinderen en mannen staan op het dak om te zien hoe ze Simson nu is in het openbaar gaan folteren en doden. Intussen zijn zijn haren terug gegroeid, hij strompeld blind en gebonden de tempel binnen en verzoekt aan een van de oppassers, of hij even kan rusten tegen de pilaren van de tempel, dat verzoek werd ingewilligd, en leunt hij tegen de pilaar.
Hierop begint Simson te bidden voor een laatste portie van kracht, die God hem geeft en Simson gebruikt om de pilaren om te duwen, met gevolg dat alle mensen op en in de tempel, samen met Simson, door het puin verdolven worden en sterven.
Het lijk van Simson word uit de ruïne gehaald en begraven tegen over de tombe van Simson zijn vader Manoah.
De Filistijnse slachtoffers worden begraven in een kerkhof dicht bij Ashkelon, waar naast het regionale ziekenhuis Barzelay staat vandaag.
Dit ziekenhuis, dat veel te klein is voor de bevolking dat het moet dienen, moet worden uit gebreid, met een nieuwe ER (weet niet hoe dat in het Hollands heet).
Maar juist war volgens de plannen de nieuwe vleugel van het ziekenhuis moet komen, zijn de boven beschreven graven gevonden, en wonder boven wonder, de onder- minister voor gezondheid is tegen het verplaatsen en overbrengen van de graven.
Hij is van een ultra religieuze partij die deel maken van de Israëlische coalitie regering.
Niet dat Joden iets tegen het verplaatsen van graven heeft, en zeker niet als die graven van niet Joden zijn, maar hier is sprake van de wraak van Goden (of doden) die deze rare pisang, de onder minister van Gezondheid belemmerd de verplaatsing van de graven goed te keuren, zou het een vervloeking zijn.
Wat ik nog ben vergeten om te vertellen, dat dit ziekenhuis is beschoten van uit Gaza tijdens de laatste oorlog een jaar geleden, en een bomvrije ondergrondse vleugel moet de patiënten beschermen tegen de Hamas, Filistijnen, Gaza bewoners, Palestijnen en de sterke invloed van de Filistijnse God Sagon.
En dit verhaaltje bewijst dat er niets nieuws is hier in het Midden Oosten, we vechten door en de vrede blijft onbereikbaar. Is hier een moreel, ja, ga geregeld naar de kapper, behalve als je een kale kop heb, zoals ik.
Door David Verveer
Mijn onderwerp van vandaag is een mengelmoes van de Bijbel, geschiedenis, archeologie, legenda, politiek, de Gaza oorlogen en een ziekenhuis in Ashkelon.
Al deze onderwerpen hebben een verbindende schakel, namelijk ze spelem of speelde af in een, voor eeuwig bestreden gebied, de kust strook tussen de Sinai woestijn en de huidige steden Ashdod en Ashkelon, deze streek ook wel de West Negev heeft een Middelands zee klimaat gemengd met een opdringende Woestijn klimaat condities.
Vandaag de dag is het gebied verdeeld en behoord in het zuiden aan Egypte, de kust strip van Gaza, die door de terroristen groep Hamas wordt bestuurd, en het noordelijke en oostelijke gedeelte Israel. Door de eeuwen wordt er in dit gebied gevochten, en is het moeilijk om te definiëren wie hier de oorspronkelijke inwoners zijn, en waar deze oorspronkelijke bewoners zijn vertrokken, en wie zijn in hun plaats gekomen.
De Filistijnen (die misschien de reden dat de Romeinen deze streek Palestina noemden) was een volk die oorspronkelijk waarschijnlijk zeevaarders waren van de Griekse eilanden (niet Semitisch), die de Kust streek van Canaan hadden veroverd en woonden in de 5 steden, Gaza, AShkelon, Ashdod, Ekron en Gath. Dit stukje land werd geregeerd door Egypte, (19de dynastie die eindigde in 1185 van de gewone jaartelling) maar hadden een soort van zelf bestuur onder plaatselijke baronnen die Seranim werden genoemd. De Bijbel verhaalt over vele oorlogen tussen de Israëlieten en de Filistijnen, zoals Simson, Samuel, Saul en David.
De Filistijnen hadden voor vele eeuwen de monopoly van ijzer smeden, en volgens de beschrijving van de Bijbel, Goliath de reus, die vocht tegen David was gekleed in een harnas van gesmede ijzer.
Uiteindelijk verloren de Filistijnen hun plaatselijke onafhankelijkheid en werden veroverd door Tiglath-Pileser III van Assyrie in het jaar 732 BC. Sinds deze nederlaag worden de Filistijnen niet meer vernoemd als een apart volk. Weinig weet men over hun religie of beschaving, de opgravingen in dit gebied geven geen indicatie over de verdwenen Filistijnen.
Volgens de Bijbel werden de Israëlieten bestraft door God, met de Filistijnse vijandigheden als straf (en misschien hebben we nog steeds de zelfde straf, vandaag de dag). In deze oorlog dagen, (zonder reddende engel zoals Obama) leefde in de stad Zorah (waarschijnlijk waar vandaag de kibbutz Tsora bevind), woonde een man van de stam Dan die Manoah werd genoemd, en die dolgraag kinderen wou, maar zijn vrouw kon niet bevallen (bij ons Semieten is het altijd de fout van de vrouw, nooit iets mis met ons mannen). Volgens het Bijbelse verhaal kwam er een engel op bezoek voor de namiddag thee, (Manoah was niet thuis) die beloofde dat de vrouw in verwachting zou raken onder de voorwaarde dat ze geen alcohol meer zou drinken, en dat de toekomstige zoon een leven van een Nazir (heilige man) zou leiden dat inhield dat hij zijn haren niet zou knippen, geen alcohol zou drinken (zo iets als een groene hippie van vandaag). En wonder boven wonder, 9 maanden na het bezoek van de engel, beviel de vrouw van een gezonde baby jongen die de naam kreeg van Simson
Toen Simson een jonge man werd, kreeg hij een beetje kriebels in zijn achterwerk, en besloot om eens te gaan kijken, hoe de Filistijnen leven, en toen hij het Filistijnse stadje Timnah bezocht, zag hij een mooi meisje, werd erg verliefd, en besloot voor haar hand te vragen. Onderweg naar haar ouders huis, kwam hij een Aziatische Leeuw tegen, die Simson aanviel en wou verscheuren, maar Simson, met zijn blote handen greep de Leeuw bij de kaken er scheurden die open, en doden het dier (hoewel de plaatselijke kranten een ander verhaal publiceerde, over de ongewapende Leeuw die op midden van de dag werd aan gevallen door die bloeddorstige Jood en vermoord). Simson, na zijn ontmoeting met het leeuwtje begaf zich naar het huis van het meisje haar ouders, om zijn vrouw te bedingen. Het verhaal van zijn ontmoeting met de Leeuw en het feit dat bijen een nest maakten in de bek van het dode beest, en aan het honing maken waren begonnen, dit vertelde Simson aan niemand.
Zo kwam het dat gedurende de bruiloft, zoals bij alle bruiloften zonder alcohol, begon de Dj spelletjes te organiseren, met raadsels, en Simson speelde mee, en beloofde dat als een van de bruidsgasten (allemaal Filistijnen) het raadsel kan oplossen, hij hun ieder een kleed van linnen en borduursel zou geven.
Het raadsel was als volgt: Uit de verslinder, iets te eten: uit iets sterk, iets zoet. De Filistijnen waren woedend en dreigde Simsons vrouw en haar vader, dat als zij hun de oplossing niet zouden vertellen, zouden ze hun woningen in de fik zetten.
Nu word het verhaaltje begrijpelijk, want na uren gezeur van zijn verse vrouw, met dreigementen van, je krijgt geen matzeballen in je soep als je mij dat geheimpje niet verteld, gaf Simson in en vertelde haar het geheim, en ja, op de zevende dag kwamen de Filistijnen naar Simson en gaven het antwoord, wat is zoeter dan honing, en sterker dan een leeuw, waarop Smson woedend antwoorden, als je niet had geploegd met mijn koe, had je nooit het antwoord op mijn raadsel kunnen vinden.
Onze Simson was een beetje van een driftkop en vermoord nu 30 Filistijnen van de straat, en geeft hun kleren aan zijn bruidsgasten. Nog in drift, rent Simson naar de woning van de bruidsvader, en wil zijn vrouw meenemen, maar de schoonvader is een beetje van een draaier, en wil zijn verkozenm dochten niet geven, in plaats van haar, gaf hij Simson, zijn jongste dochter. Simson was woedend, bond fakkels aan de staarten van 3 honderd vossen en liet hun vrij in de graan velden van de Filistijnen, wat natuurlijk de gehele buurt in de fik zette.
Onze Filistijntjes vonden uit waarom Simson hun oogst had verbrand, en vermoorden de vrouw van Simson en haar ouders.
Dat veroorzaakte een jacht op Simson, waar bij vele Filistijnen hun leven verloren.
Simson vluchtte nu naar de rotsen van Etam, (waarschijnlijk in de Judean heuvels, niet ver van Tsora) waar hij zijn woning bouwde. De Filistijnen nu vielen Judea binnen en namen 3000 krijgsgevangen, die ze bereid waren in te wisselen voor Simson, gebonden aan enkels en handen.
Simson is eens met de ruil, en gebonden en wel wordt hij aan de Filistijnen in geruid, maar dan komt hij vrij van de touwen en verslaat 1000 Filistijnen met het enige wapen waar hij zijn handen op kon leggen, namelijk een bekbeen van een ezel.
20 jaren zal nu Simson de opper bevelhebber zijn van Judea, in hun oorlog tegen de Filistijnen.
Op een zonnige dag ging Simson de hoer op en bezocht een bordeel in Gaza, zijn vijanden wachten bij de poorten van Gaza, maar Simson rukt de deuren uit hun plaatst en draagt ze naar de heuvel tegenover Hebron (en als niemand hun gegapt heeft, zijn ze nog steeds daar), maar goed, het verhaal van onze hippie is nog niet af.
Hij valt weer verliefd met een Filistijnse vrouw, de beruchte Delilah, die van de mond van de Soreq rivier komt (waar vandaag de kibbutz Palmahim is, en een prachtig museum met archeologische vindingen van uit de Filistijnse tijdperk)
De Filistijnen gingen naar Delilah, en beloven haar 1100 goudstukken als ze uitvind waardoor is Simson zo sterk is, dat hij de touwen kan breken (Delilah houd van geld en rijkdom) en bind hem vast terwijl hij slaapt, en toen die wakker werd, brak hij de touwen zonder moeite. Ze probeert het nog een paar keer, elke keer met sterkere touwen, maar elke keer breekt Simson de touwen.
Uiteindelijk, toen Simson realiseerde dat het gezeik over zijn kracht zou doorgaan, en hij rustig wil slapen verteld die kluns aan Delilah dat zijn kracht komt in zijn ongeknipte haren, die rot griet, direct met de scharen knipt hem kaal, en de ex=hippie, met een kale kop, wordt gevangen genomen door de Filistijnen, die hem als voor proefje aan zijn vonnis, zijn ogen uitsteken. Blind en zwak wordt hij naar Gaza vervoerd, en in een graan molen aan de rad gezet.
Nu gaan de Filistijnen feest vieren want ze hebben hun vijand Simson verslagen en brengen hem naar de tempel die ten ere van Sagon (een van hun Goden) is gebouwd.
Vrouwen, kinderen en mannen staan op het dak om te zien hoe ze Simson nu is in het openbaar gaan folteren en doden. Intussen zijn zijn haren terug gegroeid, hij strompeld blind en gebonden de tempel binnen en verzoekt aan een van de oppassers, of hij even kan rusten tegen de pilaren van de tempel, dat verzoek werd ingewilligd, en leunt hij tegen de pilaar.
Hierop begint Simson te bidden voor een laatste portie van kracht, die God hem geeft en Simson gebruikt om de pilaren om te duwen, met gevolg dat alle mensen op en in de tempel, samen met Simson, door het puin verdolven worden en sterven.
Het lijk van Simson word uit de ruïne gehaald en begraven tegen over de tombe van Simson zijn vader Manoah.
De Filistijnse slachtoffers worden begraven in een kerkhof dicht bij Ashkelon, waar naast het regionale ziekenhuis Barzelay staat vandaag.
Dit ziekenhuis, dat veel te klein is voor de bevolking dat het moet dienen, moet worden uit gebreid, met een nieuwe ER (weet niet hoe dat in het Hollands heet).
Maar juist war volgens de plannen de nieuwe vleugel van het ziekenhuis moet komen, zijn de boven beschreven graven gevonden, en wonder boven wonder, de onder- minister voor gezondheid is tegen het verplaatsen en overbrengen van de graven.
Hij is van een ultra religieuze partij die deel maken van de Israëlische coalitie regering.
Niet dat Joden iets tegen het verplaatsen van graven heeft, en zeker niet als die graven van niet Joden zijn, maar hier is sprake van de wraak van Goden (of doden) die deze rare pisang, de onder minister van Gezondheid belemmerd de verplaatsing van de graven goed te keuren, zou het een vervloeking zijn.
Wat ik nog ben vergeten om te vertellen, dat dit ziekenhuis is beschoten van uit Gaza tijdens de laatste oorlog een jaar geleden, en een bomvrije ondergrondse vleugel moet de patiënten beschermen tegen de Hamas, Filistijnen, Gaza bewoners, Palestijnen en de sterke invloed van de Filistijnse God Sagon.
En dit verhaaltje bewijst dat er niets nieuws is hier in het Midden Oosten, we vechten door en de vrede blijft onbereikbaar. Is hier een moreel, ja, ga geregeld naar de kapper, behalve als je een kale kop heb, zoals ik.
Thursday, March 4, 2010
gemeenteraad verkiezingen, Islam en Israel, PVV
Gemeente raad Verkiezingen, Islam, PVV en Israel
Door David Verveer
Gisteren waren er in Nederland de Gemeente raad verkiezingen, en in de avond werden de voorlopige uitslagen gepubliceerd op de Internet, en zo als het gaat met gemeente raad verkiezingen, de resultaten zijn gemengd tussen plaatselijke belangen partijen, en de landelijke partijen, en iedereen die nu beweerd dat dit een verlies is van links, rechts, groen, paars of blauw, laat alleen zijn fantasie vrij, maar heeft geen enkel houvast om de nationale verkiezing uitslagen te voorspellen.
Persoonlijk, als buitenlander heb ik geen idee en ook geen interesse om deze plaatselijke verkiezingen te ontleden, wel heb ik een paar opmerkingen welke indirect met ons in Israel te maken hebben, en die ik als verwoed lezer van al het Nederlandse commentaar op Israel, even wil uit pluizen.
De laatste jaren is de angst voor de Islamitische bevolking in Nederland erg toe genomen, niet alleen door de relletjes van een paar bendes van Marokkaanse jongelui, maar ook omdat een grote groep van arme allochtone mensen de oude stad van de grote woning centra bevolken. In de binnenstad hoor je tegenwoordig meer vreemde talen dan Nederlands, en in de avond is het niet veilig om daar te wandelen op je eentje.
Deze groei van buitenlanders, vooral Islamieten (Turkije en Marokko), mensen met andere klederdracht, andere gewoontes en vooral andere kleur huid maakt de doorsnee Hollander onzeker en bang dat in de toekomst deze nieuwe inwoners de meerderheid zullen worden, met gevolgen, dat het land langzaam maar zeker door hun zal worden overgenomen. Die angst benut Meneer Wilders met zijn P.V.V. en heeft een grote populaire politieke kern bij de lagere middenstand, bij mensen die door de allochtone aanwas van hun buurt en werk zijn verdreven. De heer Wilders die in zijn jonge jaren een paar jaar in Israel was geweest en die een Joodse vrouw heeft, mengde zijn afkeur voor de allochtoon samen met de Israëli oorlog tegen de Palestijnse Islamieten, in zoiets als, iedereen die Islamieten vecht, is mijn vriend, wat hij ook vaak laat horen in zijn toespraken.
Bang voor populaire bewegingen zoals Leefbaar Nederland en de PVV, de vroegere linkse partijen, die vroeger erg pro Israel waren, werden anti Israel en pro Palestina, omdat als Wilders beweerd dat Israel goed is, dan zal Israel waarschijnlijk erg fout zijn, en toen kreeg je die heel makkelijke reflexen, dat alle problemen met de Islam zijn Israëls schuld.
De aanval op Israel bij Nederlandse politieke leiders word steeds sterker, vooral in de media en op de Internet, en daar de waarheid en objectiviteit onbelangrijk zijn, en de propaganda van de Palestijnse bewegingen word gebruikt door de zelfde anti Wilders groepen lezen we iedere dag over misdaden, moord, landroof en bezetting door de Israëlische leger op de arme Palestijnse bevolking.
Nu zal de Nederlander moeten beslissen in de komende verkiezingen, wat hij liever wil de pro Israel anti Islam PVV, die de Allochtonen wil terug sturen naar hun land van herkomst, of de huidige regering partijen die tegen Israel stemmen in de UN, anti Israel lawaai maakt, maar verder ons met rust laat, daar ze begrijpen dat wij hun niet kunnen helpen met het allochtonen probleem.
Dus verwacht ik dat t.o.v. ons niets zal veranderen, we blijven in het verdomd hoekje zitten, we blijven overal de schuld van krijgen, en de Nederlander blijft de Palestijn steunen met geld en vooral morele steun, en voor mijn part, het kan me weinig verdommen.
Door David Verveer
Gisteren waren er in Nederland de Gemeente raad verkiezingen, en in de avond werden de voorlopige uitslagen gepubliceerd op de Internet, en zo als het gaat met gemeente raad verkiezingen, de resultaten zijn gemengd tussen plaatselijke belangen partijen, en de landelijke partijen, en iedereen die nu beweerd dat dit een verlies is van links, rechts, groen, paars of blauw, laat alleen zijn fantasie vrij, maar heeft geen enkel houvast om de nationale verkiezing uitslagen te voorspellen.
Persoonlijk, als buitenlander heb ik geen idee en ook geen interesse om deze plaatselijke verkiezingen te ontleden, wel heb ik een paar opmerkingen welke indirect met ons in Israel te maken hebben, en die ik als verwoed lezer van al het Nederlandse commentaar op Israel, even wil uit pluizen.
De laatste jaren is de angst voor de Islamitische bevolking in Nederland erg toe genomen, niet alleen door de relletjes van een paar bendes van Marokkaanse jongelui, maar ook omdat een grote groep van arme allochtone mensen de oude stad van de grote woning centra bevolken. In de binnenstad hoor je tegenwoordig meer vreemde talen dan Nederlands, en in de avond is het niet veilig om daar te wandelen op je eentje.
Deze groei van buitenlanders, vooral Islamieten (Turkije en Marokko), mensen met andere klederdracht, andere gewoontes en vooral andere kleur huid maakt de doorsnee Hollander onzeker en bang dat in de toekomst deze nieuwe inwoners de meerderheid zullen worden, met gevolgen, dat het land langzaam maar zeker door hun zal worden overgenomen. Die angst benut Meneer Wilders met zijn P.V.V. en heeft een grote populaire politieke kern bij de lagere middenstand, bij mensen die door de allochtone aanwas van hun buurt en werk zijn verdreven. De heer Wilders die in zijn jonge jaren een paar jaar in Israel was geweest en die een Joodse vrouw heeft, mengde zijn afkeur voor de allochtoon samen met de Israëli oorlog tegen de Palestijnse Islamieten, in zoiets als, iedereen die Islamieten vecht, is mijn vriend, wat hij ook vaak laat horen in zijn toespraken.
Bang voor populaire bewegingen zoals Leefbaar Nederland en de PVV, de vroegere linkse partijen, die vroeger erg pro Israel waren, werden anti Israel en pro Palestina, omdat als Wilders beweerd dat Israel goed is, dan zal Israel waarschijnlijk erg fout zijn, en toen kreeg je die heel makkelijke reflexen, dat alle problemen met de Islam zijn Israëls schuld.
De aanval op Israel bij Nederlandse politieke leiders word steeds sterker, vooral in de media en op de Internet, en daar de waarheid en objectiviteit onbelangrijk zijn, en de propaganda van de Palestijnse bewegingen word gebruikt door de zelfde anti Wilders groepen lezen we iedere dag over misdaden, moord, landroof en bezetting door de Israëlische leger op de arme Palestijnse bevolking.
Nu zal de Nederlander moeten beslissen in de komende verkiezingen, wat hij liever wil de pro Israel anti Islam PVV, die de Allochtonen wil terug sturen naar hun land van herkomst, of de huidige regering partijen die tegen Israel stemmen in de UN, anti Israel lawaai maakt, maar verder ons met rust laat, daar ze begrijpen dat wij hun niet kunnen helpen met het allochtonen probleem.
Dus verwacht ik dat t.o.v. ons niets zal veranderen, we blijven in het verdomd hoekje zitten, we blijven overal de schuld van krijgen, en de Nederlander blijft de Palestijn steunen met geld en vooral morele steun, en voor mijn part, het kan me weinig verdommen.
Wednesday, February 17, 2010
in de utrechtse kou
Door David Verveer
Plotseling hoorde ik dat ik voor een paar dagen naar Utrecht zou moeten gaan en jullie weten wel, dat het in Februari erg koud is in Nederland, en Utrecht is zekere geen uitzondering. Van miezerige regen over naar sneeuw, grootste gedeelte van de dag onder het nul punt, met een veneinige koude wind., of zo als wij zeggen bibberweer. Ik snap het eerlijk niet hoe jullie Hollanders het kunnen uithouden, daar is geen gein aan.
Maar ja. Ik kon niet de gehele dag in het hotel blijven zitten en dus ben ik gaan wandelen, met een oude touwtjesjas, die ik nog had van mijn bar mitswa, en mijn vrouw verplichte om hem mee tenemen, schijnbaar niet meer in de mode en was ik de enige die met zo iets op straat toonde, maar dat dee de pret niet drukken, ik ging Utrecht zien, en als ik niet up to date gekleed ben, dan kijken ze maar niet naar mij. Maar het blijkt dat mijn vrouw deze keer volkomen gelijk had, toen ik de advocaat die mij vertegenwoordigd, na de zitting zei, dat ik me een beetje schaam met deze historische kleding, begonnen de mensen rondom ons te protesteren, en schijnt dat deze soort jas erg in te zijn, maar niet meer koopbaar. Het is niet mooi maar wel warm, en het stopt de wind.
De regen en de sneeuw, de wind en de kou bleven buiten, en ik in mijn zwaardloden jas, aan het wandelen. Fietsers kwamen mij voorbij, en begrijp ik niet dat ze op deze gladde weg dek op de fiets konden blijven zitten, en het uithouden met die velle koude wind., ieder zijn meug.
Ik was nooit echt in Utrecht geweest, wel eens onder behandeling in het ziekenhuis en kan ik me ook herinneren dat we eens voor de Dom in een pannenkoekenhuis hebben gegeten, maar dat schijnt niet meer te bestaan, en zo wie zo, dat heb ik zeker niet nodig volgens die juffrouw die bepaalt wat ik mag eten, en wat niet.
Wel heb ik me misdaan aan rookworst bij de Hema, die nog heerlijk smaakt, en krokketjes, verder tot nu toe, mijn derde dag, heb ik mijn lijstje van Hollandse hapjes nog niet uitgeleefd.
Utrecht is een prachtige stad, vooral met een witte laag van sneeuw, jammer dat ik zo een slechte fotograaf ben, anders had ik mijn vingers van verschillende posities er bij gevoegd, niet dat ik vingers wil fotograveren, maar het schijnt dat er kunstjes zijn waar ik niet zo goed in ben.
Vroeger, toen het meeredeel van de bevolking nog Nederlands waren, was de stad waarschijnlijk anders, maar nu, alle winkeltjes en markt tenten worden beheerd door mensen die veel beter Arabisch spreken dan Nederlands, en het is een feit dat de doorsnee Hollander bang is om op straat te lopen, tenminste in de Utrechtse binnenstad. In de stadsbus die ik een paar keer nam van het hotel naar de binnestad en terug, waren meer dan 80% geen orspronkelijke Batavieren, meeste in traditionele kleding, met hoofddoek, enz. Een boerka heb ik echter niet gezien in Utrecht. Het interresante is dat ook de jeugd zich niet integreerd, bij ons in Israel zijn de jonge Palestijnen (met of zonder hoofddoek) gekleed in spijkerbroeken en dezelfde kleding als hun Joodse leeftijd genoten.
De stoplichten is een verwarrende toestand, meeste mensen trekken zich geen barst aan van het rode stopsein, fietsers, foetgangers rennen overstraat, met hoop dat de roelette goed uitspeeld, en ze levend aan de andere kant komen, meestal zijn deze renners niet autochtonen. Het doet mij denken aan de stoplichten in Tehran, daar is het ook een wilde bedoeling.
Ik heb ondekt dat men nergens je internet kan gebruiken zonder een flinke som te betalen voor een uurtje van gebruik, zelfs de internet cafetaria zijn verdwenen, en kan je alleen maar gratis internet gebruiken in een koffieshop (en daar schijnt het dat ik niet geschikt voor ben).
Dit zit ik aan het typen in mijn hotel kamer, maar zal ik het pas opsturen als ik weer veilig tussen de Joden en Arabieren thuis ben, zonder sneeuw (behalve de Hermon en misschien Jerusalem en de Galil voor een paar uren), maar ik las ergens dat een paar hete dagen worden verwacht in
Israel, zo zie je, God zegend zijn verkoren volk, Jullie Hollanders zijn zielige mensen, ik heb oprecht medelijden met jullie, en zo'n vijf dagen in Nederland laten mij even zien dat mijn besluit 50 +jaar geleden, om naar Israel te emigreren, juist was. Hoe houden jullie het uit, en dan maar ruzie maken over de Noord Zuid Lijn, strooi zout en wie is de mol, en niet vergeten, de paniek in s'Hertogenbosch centraal station, veroorzaakt door een ongewapende Nederlandse witte gejurkte man, die zomaar voor de grap Allah el Agbar uitriep, en toen het station voor een halve dag sloot, en al die mensen, die vlug naar hun warme kopje thee of koffie op kantoor waren, moesten nu wachten op bussen die hun naar hun werk moesten brengen, bussen die natuurlijk in deze tijden schaars waren.
Ikben dus ook naar die Hoog Catherijne mall gegaan, om inkopen te doen, ik moet zeggen, het is groot, en best gezellig, ik heb er Indonesies of Chinees gegeten, weet niet het verschil, maar er was kroepoek, loempia en sate, dingen die op mijn lijstje stonden, om te eten.
In het algemeen is Nederland veel duurder dan Israel, dat is de prijs die jullie betalen om aan de Euro mee tedoen, ik denk ook niet dat de artikelen en kwaliteit minder zijn dan de onze, maar goed, je moet er wat voor over hebben om mee te mogen doen in de moordpartij in Afghanistan, blijven jullie vechten tegen die bejurkte Taliban, of in Maart is het ophouden?
Ik ben ook tot een andere ontdekking gekomen, het volk op straat is geheel niet geinterreseerd in Israel, te ver van hun bed, en dat gaat voor deallochtonen en autochtonen. Maar de polici en de media willen het niet vergeten, en om de haverklap hebben ze anti-israel programmas op TV en in de krant. De kwestie van het bouwen van nieuwe huizen in de bezette gebieden, iets waar meeste Israelis tegen zijn, maar nu onderdeel zijn van het programma vanIsrael, is vanavond het onderwerp van een programma op de TV. Waarom houden jullie jullie niet bezig met problemen die jullie werkelijk aangaan, zoals waarom vechten Nederlandse soldaten in Afghanistan, wat doen jullie tegen de aanval van de bostoor op jullie bomen, en niet te vergeten, de komende verkiezingen, wat zal er gebeuren als Wilders wint?
Het is intussen nu al Saterdag, van uit het venster ziet het er een koude boel buiten. Maar misschien krijgen we nog een paar uurtjes zon, zoals gisteren. Het is wel een amateur zonnetje, die schijnt maar waarvan je de warmte niet voelt, een zogenaamde nepzon.
Mijn neef (zijn opa was een volle neef van mijn vader, in het Nederlands heb je daar geen woord voor, maar wij zijn zuinig op onze familie relaties, na de moffen zijn er niet veel van over).
We gaan naar het museum (het schijnt dat het geen strand weer is) en daarna gaan we wat eten, ik hoop ergens met stampot met worst, om mijn lijstje af te ronden.
Autorijden lijkt me met dit weer hartstikke riskant, veel te glad, en fietsen of brommen lijkt mij onmogelijk, maar toch zijn er mensen op de fiets.
Ik snap niet dat er zoveel mensen in Nedrland tegen het global warming zijn, zijn jullie werkelijk zulke masochisten, als ik hier zou wonen, zou ik demonstratief elke dag een beetje extra C2O produceren, om zeker te maken dat die beruchte woensdag in Augustus tussen 3 en 4 werkelijk zomer wordt, ze zeggen dat het al veel kouder is geweest, hoe kan dat nou, mijn petje af voor jullie volharding (dat petje af was natuurlijk figuratief gesproken, want als je je pet afneemt, raak je je oren kwijt, die vriezen af met dit weer).
p.s. Ik heb niemand van mijn vrienden en kenissen verteld dat ik in Nederland ben, want zonder vervoer kon ik ze zo wie zo niet gaan opzoeken, en met ze spraten kan ik door de skype, van uit mijn warme land.
Jongens, sterkte en het beste van uit het koude besneeuwde Utrecht, Februari 2010
David Verveer
Plotseling hoorde ik dat ik voor een paar dagen naar Utrecht zou moeten gaan en jullie weten wel, dat het in Februari erg koud is in Nederland, en Utrecht is zekere geen uitzondering. Van miezerige regen over naar sneeuw, grootste gedeelte van de dag onder het nul punt, met een veneinige koude wind., of zo als wij zeggen bibberweer. Ik snap het eerlijk niet hoe jullie Hollanders het kunnen uithouden, daar is geen gein aan.
Maar ja. Ik kon niet de gehele dag in het hotel blijven zitten en dus ben ik gaan wandelen, met een oude touwtjesjas, die ik nog had van mijn bar mitswa, en mijn vrouw verplichte om hem mee tenemen, schijnbaar niet meer in de mode en was ik de enige die met zo iets op straat toonde, maar dat dee de pret niet drukken, ik ging Utrecht zien, en als ik niet up to date gekleed ben, dan kijken ze maar niet naar mij. Maar het blijkt dat mijn vrouw deze keer volkomen gelijk had, toen ik de advocaat die mij vertegenwoordigd, na de zitting zei, dat ik me een beetje schaam met deze historische kleding, begonnen de mensen rondom ons te protesteren, en schijnt dat deze soort jas erg in te zijn, maar niet meer koopbaar. Het is niet mooi maar wel warm, en het stopt de wind.
De regen en de sneeuw, de wind en de kou bleven buiten, en ik in mijn zwaardloden jas, aan het wandelen. Fietsers kwamen mij voorbij, en begrijp ik niet dat ze op deze gladde weg dek op de fiets konden blijven zitten, en het uithouden met die velle koude wind., ieder zijn meug.
Ik was nooit echt in Utrecht geweest, wel eens onder behandeling in het ziekenhuis en kan ik me ook herinneren dat we eens voor de Dom in een pannenkoekenhuis hebben gegeten, maar dat schijnt niet meer te bestaan, en zo wie zo, dat heb ik zeker niet nodig volgens die juffrouw die bepaalt wat ik mag eten, en wat niet.
Wel heb ik me misdaan aan rookworst bij de Hema, die nog heerlijk smaakt, en krokketjes, verder tot nu toe, mijn derde dag, heb ik mijn lijstje van Hollandse hapjes nog niet uitgeleefd.
Utrecht is een prachtige stad, vooral met een witte laag van sneeuw, jammer dat ik zo een slechte fotograaf ben, anders had ik mijn vingers van verschillende posities er bij gevoegd, niet dat ik vingers wil fotograveren, maar het schijnt dat er kunstjes zijn waar ik niet zo goed in ben.
Vroeger, toen het meeredeel van de bevolking nog Nederlands waren, was de stad waarschijnlijk anders, maar nu, alle winkeltjes en markt tenten worden beheerd door mensen die veel beter Arabisch spreken dan Nederlands, en het is een feit dat de doorsnee Hollander bang is om op straat te lopen, tenminste in de Utrechtse binnenstad. In de stadsbus die ik een paar keer nam van het hotel naar de binnestad en terug, waren meer dan 80% geen orspronkelijke Batavieren, meeste in traditionele kleding, met hoofddoek, enz. Een boerka heb ik echter niet gezien in Utrecht. Het interresante is dat ook de jeugd zich niet integreerd, bij ons in Israel zijn de jonge Palestijnen (met of zonder hoofddoek) gekleed in spijkerbroeken en dezelfde kleding als hun Joodse leeftijd genoten.
De stoplichten is een verwarrende toestand, meeste mensen trekken zich geen barst aan van het rode stopsein, fietsers, foetgangers rennen overstraat, met hoop dat de roelette goed uitspeeld, en ze levend aan de andere kant komen, meestal zijn deze renners niet autochtonen. Het doet mij denken aan de stoplichten in Tehran, daar is het ook een wilde bedoeling.
Ik heb ondekt dat men nergens je internet kan gebruiken zonder een flinke som te betalen voor een uurtje van gebruik, zelfs de internet cafetaria zijn verdwenen, en kan je alleen maar gratis internet gebruiken in een koffieshop (en daar schijnt het dat ik niet geschikt voor ben).
Dit zit ik aan het typen in mijn hotel kamer, maar zal ik het pas opsturen als ik weer veilig tussen de Joden en Arabieren thuis ben, zonder sneeuw (behalve de Hermon en misschien Jerusalem en de Galil voor een paar uren), maar ik las ergens dat een paar hete dagen worden verwacht in
Israel, zo zie je, God zegend zijn verkoren volk, Jullie Hollanders zijn zielige mensen, ik heb oprecht medelijden met jullie, en zo'n vijf dagen in Nederland laten mij even zien dat mijn besluit 50 +jaar geleden, om naar Israel te emigreren, juist was. Hoe houden jullie het uit, en dan maar ruzie maken over de Noord Zuid Lijn, strooi zout en wie is de mol, en niet vergeten, de paniek in s'Hertogenbosch centraal station, veroorzaakt door een ongewapende Nederlandse witte gejurkte man, die zomaar voor de grap Allah el Agbar uitriep, en toen het station voor een halve dag sloot, en al die mensen, die vlug naar hun warme kopje thee of koffie op kantoor waren, moesten nu wachten op bussen die hun naar hun werk moesten brengen, bussen die natuurlijk in deze tijden schaars waren.
Ikben dus ook naar die Hoog Catherijne mall gegaan, om inkopen te doen, ik moet zeggen, het is groot, en best gezellig, ik heb er Indonesies of Chinees gegeten, weet niet het verschil, maar er was kroepoek, loempia en sate, dingen die op mijn lijstje stonden, om te eten.
In het algemeen is Nederland veel duurder dan Israel, dat is de prijs die jullie betalen om aan de Euro mee tedoen, ik denk ook niet dat de artikelen en kwaliteit minder zijn dan de onze, maar goed, je moet er wat voor over hebben om mee te mogen doen in de moordpartij in Afghanistan, blijven jullie vechten tegen die bejurkte Taliban, of in Maart is het ophouden?
Ik ben ook tot een andere ontdekking gekomen, het volk op straat is geheel niet geinterreseerd in Israel, te ver van hun bed, en dat gaat voor deallochtonen en autochtonen. Maar de polici en de media willen het niet vergeten, en om de haverklap hebben ze anti-israel programmas op TV en in de krant. De kwestie van het bouwen van nieuwe huizen in de bezette gebieden, iets waar meeste Israelis tegen zijn, maar nu onderdeel zijn van het programma vanIsrael, is vanavond het onderwerp van een programma op de TV. Waarom houden jullie jullie niet bezig met problemen die jullie werkelijk aangaan, zoals waarom vechten Nederlandse soldaten in Afghanistan, wat doen jullie tegen de aanval van de bostoor op jullie bomen, en niet te vergeten, de komende verkiezingen, wat zal er gebeuren als Wilders wint?
Het is intussen nu al Saterdag, van uit het venster ziet het er een koude boel buiten. Maar misschien krijgen we nog een paar uurtjes zon, zoals gisteren. Het is wel een amateur zonnetje, die schijnt maar waarvan je de warmte niet voelt, een zogenaamde nepzon.
Mijn neef (zijn opa was een volle neef van mijn vader, in het Nederlands heb je daar geen woord voor, maar wij zijn zuinig op onze familie relaties, na de moffen zijn er niet veel van over).
We gaan naar het museum (het schijnt dat het geen strand weer is) en daarna gaan we wat eten, ik hoop ergens met stampot met worst, om mijn lijstje af te ronden.
Autorijden lijkt me met dit weer hartstikke riskant, veel te glad, en fietsen of brommen lijkt mij onmogelijk, maar toch zijn er mensen op de fiets.
Ik snap niet dat er zoveel mensen in Nedrland tegen het global warming zijn, zijn jullie werkelijk zulke masochisten, als ik hier zou wonen, zou ik demonstratief elke dag een beetje extra C2O produceren, om zeker te maken dat die beruchte woensdag in Augustus tussen 3 en 4 werkelijk zomer wordt, ze zeggen dat het al veel kouder is geweest, hoe kan dat nou, mijn petje af voor jullie volharding (dat petje af was natuurlijk figuratief gesproken, want als je je pet afneemt, raak je je oren kwijt, die vriezen af met dit weer).
p.s. Ik heb niemand van mijn vrienden en kenissen verteld dat ik in Nederland ben, want zonder vervoer kon ik ze zo wie zo niet gaan opzoeken, en met ze spraten kan ik door de skype, van uit mijn warme land.
Jongens, sterkte en het beste van uit het koude besneeuwde Utrecht, Februari 2010
David Verveer
Subscribe to:
Comments (Atom)